Doorgaan naar hoofdcontent

Hello World.

Yes yes, we zijn verhuisd. En dat is vrij vlot verlopen. Met nog een klein afscheidsfeestje in Brussel, een mooie afsluiting op de crèche, de bereidwillige medewerking van broers met camionetten en talloze ritten Brussel-Diest en Diest-Brussel. We zijn er bijna. Maar anderzijds ook nog lang niet. In Diest zijn de muren, de plafonds en de keukenkasten geschilderd en er ligt mooie vloer. Dat ziet er allemaal goed uit. De inbouwkasten zijn er nog niet - wat het verhuizen echt knudde maakte want we kunnen niet naar behoren uitpakken, maar daar zou binnen een paar dagen verandering in komen. En dan zijn er nog een boel dingen waar we nog niet zo goed van weten wat we er mee aan moeten. Verlichting bijvoorbeeld. En raambekleding. Maar dat komt nog. 't Zal ongetwijfeld schoon zijn als 't af is. En dan zal ik daar ook foto's van laten zien en al. Wat nu al fijn is, is dat het huis dubbel zo groot is als het appartement (maar hoe komt het dan in godsnaam dat dat hier al eivol staat met onze spullen?). En wat ook fijn is, is dat het huis zo licht is. In een zotte bui schilderden wij ooit het appartement in de kleur "mud". Dat is Engels voor modder en dat is een perfecte benaming voor die kleur. Prachtig, grijsbruin, bijna antraciet, maar wel heel donker. Slecht idee in een appartement met amper rechtstreekse lichtinval. Best aangenaam dus om in de donkerste periode van het jaar naar dit vanbinnen volledig witgeschilderde huis te verhuizen.

Jackie in de klas op haar eerste schooldag

Wat nog meer fijn is: Jackie is sinds maandag een schoolgaand kind en ze doet dat geweldig. Geen tranen. En ze vindt het reuze. Ze leert vanalles en zegt nu dingen als "Hoe gaat het met jou?" en "Het is dinsdag" (dat zei ze bovendien op een dinsdag, helemaal te gek). Ik ben zo blij met die school. Een Freinetschool. Maar ook gewoon een fantastische school waarover ik al zo veel goeds hoorde. Tot nu toe is ze even enthousiast als wij.


Jackie en Johan in de regionale pers - nieuwjaarsreceptie van de stad

Bovendien is dat hier echt wel een toffe stad. Neen, 't is Brussel niet, maar dat is maar goed ook. Er zijn natuurlijk stukken Brussel die ik hartverscheurend hard ga missen van tijd tot stond, maar hier is het leven lichter, eenvoudiger, overzichtelijker. Denk ik. Hier wonen toch wel de meeste van onze beste vrienden dichtbij (hoewel wij ook een paar kanjers in Brussel hebben achtergelaten, dat spreekt voor zich).

Dat komt hier goed!

Reacties

  1. Wauw, dat gaat daar nogal eens een vaart bij jullie!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. in tegenstelling tot sommige anderen doen wij geen fluit zelf hè Kristien. Het ging om een minimale verbouwing van een vrij recent huis - gyproc, verven, vloeren en inbouwkasten. Allemaal uitbesteed. En dingen die we dan wel zelf moeten doen, zoals gordijnen ophangen, die zijn nog altijd niet gebeurd :-)

      Verwijderen
  2. alleeez jong, ik kan er precies nog niet echt bij dat jullie weg zijn! Maar blij dat het relatief vlot gegaan is, en dat er ongetwijfeld iets van aan is, van dat lichter, eenvoudiger en overzichtelijker - geniet ervan!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zot hè. Maar we genieten. Ook al is de bib veel kleiner en de koffie een pak minder lekker.

      Verwijderen
  3. Welkom terug in de streek, Johan en Stien :) !

    Ook even : OMG, jackie is groot geworden ö ! Ineens ook zo veel en zo lang haar! En een nog schattiger gezichtje. Cuuuuute !

    xxx, Suzanne

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. dankjewel Suzanne! Waar vertoef jij tegenwoordig? Want je weet, zo'n klepper van een babysit als jij kunnen wij nog altijd gebruiken ;-)

      Verwijderen
    2. Ik ben momenteel thuis in Scherpenheuvel tot 8 februari, dan begint het tweede semester terug. Maar jullie mogen me uiteraard altijd contacteren, want zowel in 't weekend als door de week kan ik wel eens in de buurt zijn.

      Groetjes!!!

      Verwijderen
  4. En hoe gaat het nu, zo'n dik half jaar verder? Ik ben heel nieuwsgierig, want ook wij denken er aan om het fantastische Brussel in te ruilen voor een huis met tuin ergens waar de bibliotheken kleiner zijn en de koffie's minder goed... ;-) Maar de twijfel is heel groot...

    Veel plezier!
    Tina x

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Tina! Ik vind het nog steeds geweldig. Heel veel vrienden herontdekt. De school is echt een voltreffer en brengt ook een heleboel nieuwe fijne mensen met zich mee. Het is hier net stads genoeg om alles te voet te doen en als we tien minuten buiten zijn hebben we al zeker twee mensen tegengekomen die we kennen. Ik vind dat heerlijk, Johan mist soms het anonieme van de stad een beetje. Ook nog: Johan is echt een avondmens. Die vindt het fijn om 's avonds, als de rest van het gezin in bed ligt, nog een ommetje te maken. In Brussel is er op elk uur van de nacht nog wat te beleven, Diest daarentegen slaapt na zonsondergang. Het nachtleven mocht hier misschien iets bruisender maar dat zal mij persoonlijk momenteel worst wezen. Naar welke richting twijfelen jullie?

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…