Mademoiselle Fresita

Een atypische week: de kinderen vertrokken woensdag naar zee met hun grootouders, en op vrijdagavond liet ik Johan achter om die grootouders, samen met Jackie's meter Tineke, te gaan aflossen. Maar ook tijdens atypische weken wordt er gegeten, dus: een nieuw weekmenu. maandag Salade Niçoise, naar het recept van Nigella Lawson . Eén van de favorietjes hier. Uiteraard met heerlijke boontjes uit de tuin van opa Karel. dinsdag Courgetti met kaas en kerstomaatjes, uit Super Eten voor Super Kinderen. Door gewone spaghetti te vervangen door courgetti wordt een gerecht heel gemakkelijk een berg groenten. En door de berg kaas erbij wordt het toch een topper voor mijn kinderen. Uit opa Karel's tuin stond er ook een bord boontjes en tomaten op tafel. Onze kinderen zijn dol op boontjes. woensdag De mini's zijn naar zee met de grootouders, een fijne gelegenheid voor ons om uithuizig te eten. We maken thuis niet zo vaak vlees klaar, maar eten op restaurant graag een steak. ...

Het wordt blijkbaar een vaste rubriek, dat weekmenu. We zullen zien hoe lang dat weer duurt, want trouwe lezers weten dat mijn discipline op dat vlak niet echt legendarisch is. Maar hier is hij dan, op donderdag, het weekmenu van vorige week (dat wat ik u vorige vrijdag al beloofde ja.) Maar dus, ons weekmenu. Niet veel werk om neer te schrijven want er werd een paar keer buitenshuis gegeten. maandag Het is al zo ver. De mini's aten bij oma en opa, Johan en ik aten restjes. dinsdag  Zalmburgers met avocadospread . foto chickslovefood.com Recept op mijn favoriete rubriek van mijn favoriete kookblog. Slechts vijf ingrediënten, want wij houden het graag een beetje simpel. woensdag Jackie en Lucille logeerden en aten bij oma en opa (de andere dit keer), Johan en ik waren uitgenodigd op een feestje 'met hapjes'. Volwaardig avondeten wat ons betreft, want wij hebben vrienden die geweldig kunnen koken. donderdag Mijn papa's moestuin leverde snijbonen d...

Deze zomer geen Zichtbar op de Diesterse Citadel, maar er is een waardig alternatief. Bar Piket is bijna nog veel cooler! Een stukje Berlijn in 't Hageland, of iets op dat gedacht. foto Serge Stuckens Gisteren ging het open en je zou denken dat er hier nood is aan een tof café. Superveel volk maar er is megaveel plaats dus dat was allemaal geen probleem. Zowel buiten als binnen plaats om te zitten. foto Serge Stuckens Elke donderdag vanaf 15u30 en zondag vanaf 14u. De doelgroep is blijkbaar "jongeren tussen 12 en 30", en hoewel er niemand van ons gezin in dat vakje past, gaan we toch zeker nog eens terug. zeker ook eens doen. Alle foto's behalve de onderste vond ik op de facebookpagina van Bar Piket. Wie zijn foto herkent mag het laten weten, dan zet ik je naam erbij. Of dan haal ik de foto weg, als je dat liever hebt. 

Volgende week mogen wij naar een feest ter ere van een tienjarig huwelijk. Niet dat van ons, maar toch een klein beetje ook onze jubilee omdat toen, op dat feest tien jaar geleden, de vonk oversloeg. Tussen de dj en het meisje dat niet kon stoppen met dansen. Het heeft nog heel wat voeten in de aarde gehad voor er daadwerkelijk ook sprake was van een relatie, maar een dik half jaar later was het toch zover. Nog geen minuut spijt van gehad. We deden intussen heel wat dingen samen die ik iedereen wel kan aanraden. Een paar jaar in Brussel wonen bijvoorbeeld. Op café zitten tot de zon weer opkomt. Roadtrippen langs de Autoroute du Soleil. Op de eerste rij gaan staan voor Sharon Jones. Tangolessen volgen. Kinderen maken. Die kinderen zo natuurlijk mogelijk laten geboren worden. Ze proberen op te voeden tot fijne mensen. Een ode dus aan mijn rots, mijn steun en toeverlaat, de liefde van mijn leven, de vader van mijn kinderen, de enige met wie ik dat allemaal zou zien z...

dat wij hier graag goed eten is algemeen geweten. Goed, zoals in "gezond, lokaal, eerlijk, biologisch". Dat allemaal combineren is niet gemakkelijk. Maar dankzij Boeren & Buren  lukt dat toch wel aardig. Boeren & Buren is een organisatie die lokale voedselproducenten op een eenvoudige manier in contact brengt met hun klanten. Op een wekelijks marktje, "de buurderij", waarop je je bestelling, die je eerder die week deed, kan afhalen. In ons geval is dat in onze school, op donderdagavond. We zijn fan van het eerste uur. Het vergt een klein beetje organisatie, want je moet dus wel bestellen. Bij ons moet je voor dinsdagnacht bestellen. Tijd genoeg natuurlijk, maar dit warhoofd vergeet dat wel eens. Dus dat moet mee in de gezinsplanning: op dinsdag stellen wij een weekmenu op en doen we de buurderij-bestelling. En op donderdag gaan we alles afhalen. Jackie is grote fan van 'het winkeltje' want er valt altijd wel iets te proeven. En we kope...

Voor we beslisten om van Brussel naar Diest te verhuizen, waren er lijstjes. Lijstjes met voors en tegens. Een grote "voor" voor Brussel was: er is hier vanalles te doen. Een grote "tegen" voor Diest was dan ook: er is daar niets te doen. met dank aan Han Wouters voor de foto U weet wat er gebeurde. Uiteindelijk haalde Diest voor ons toch een paar voors meer, en we verhuisden. En ik sprak de woorden: we mogen niet zeggen dat er in Diest niets te doen is, tenzij we alles doen wat er in Diest te doen is. Semantisch gezien een zin krommer dan een sikkel, maar ze houdt steek. Want "niets" is natuurlijk erg weinig. En nu is er hier op wandelafstand van ons huis toch wel een knoert van een cultureel centrum. Toen een paar maanden geleden  Den Amer  zijn programma voor dit seizoen bekend maakte, zetten meneer en ik ons even aan de computer en we bestelden ons arm aan tickets voor culturele voorstellingen. We zullen misschien af en toe droog brood moeten e...

De naam van mijn schoonmoeder en ook die van onze koningin, maar toch ook niet onbelangrijk: de naam van de grootmoeder van Nancy, die ter ere van die grootmoeder besloot een koffiesalon te openen met haar naam. In Diest. Of beter gezegd: in Schaffen. Op een steenworp. Of op een bescheiden fietstochtje van het centrum van Diest. Sympathieke Nancy straalt in haar geweldig vintage interieur, schenkt lekkere koffie, serveert zelfgebakken taart en sinds afgelopen zondag ook ontbijt! Wij kregen met een fijn gezelschap de eer dat eerste ontbijt uit te testen en we zijn opgetogen. Bubbels, vers sap, koffie, broodjes, schattige pannetjes met ei en spek, fruitsalade en yoghurt in superschattige kannetjes. Alles heerlijk, en alles passend in het concept. Geen hippe smoothies met lijnzaad en zeewier, geen raw-food-bars met groene klei en chiazaad. Neen, een uitgebreid ontbijt zoals waarschijnlijk Moe Mathilde het zou geserveerd hebben. Een aanradertje. Wij gaan zeker nog eens terug. ...

Yes yes, we zijn verhuisd. En dat is vrij vlot verlopen. Met nog een klein afscheidsfeestje in Brussel, een mooie afsluiting op de crèche, de bereidwillige medewerking van broers met camionetten en talloze ritten Brussel-Diest en Diest-Brussel. We zijn er bijna. Maar anderzijds ook nog lang niet. In Diest zijn de muren, de plafonds en de keukenkasten geschilderd en er ligt mooie vloer. Dat ziet er allemaal goed uit. De inbouwkasten zijn er nog niet - wat het verhuizen echt knudde maakte want we kunnen niet naar behoren uitpakken, maar daar zou binnen een paar dagen verandering in komen. En dan zijn er nog een boel dingen waar we nog niet zo goed van weten wat we er mee aan moeten. Verlichting bijvoorbeeld. En raambekleding. Maar dat komt nog. 't Zal ongetwijfeld schoon zijn als 't af is. En dan zal ik daar ook foto's van laten zien en al. Wat nu al fijn is, is dat het huis dubbel zo groot is als het appartement (maar hoe komt het dan in godsnaam dat dat hier al eivol staat ...

Na een enthousiaste herstart een paar weken geleden  begint dat hier weer enorm te slabakken op het vlak van bloggen. Voor de rest gaat alles goed, maar mijn kinderen (zowel geboren als ongeboren) slorpen vakkundig alle energie op die me nog rest na een werkdag. Of anders gezegd: na het avondeten klinkt de lokroep van het bed en het boek of de dvd-speler met een serie uit de bib zo aanlokkelijk, dat ik daar gewoon even veel harder van geniet dan van de verslaggeving van mijn leven. En wat kom ik dan tegen: een blog die ik zelf wel had mogen schrijven. Chance dus, dat ik dat niet gedaan heb: iemand anders heeft het perfect gedaan. Dus ik maak me er met een linkje vanaf. Zoals jullie weten leven de Fresita's zo'n beetje in twee werelden: die van de grote stad, en die van de kleine stad. En in die kleine stad, is er deze zomer vanalles te doen. En dat somt Crispkat even netjes op: 5 goeie redenen om deze zomer naar Diest af te zakken Ik weet niet of wij al die evenementen ...

aangezien de week gisteren werd afgesloten met een dag van hard werken en een lange file richting Brussel als kers op de taart, waardoor wij wat laat thuis waren en ik behoorlijk moe, wordt er pas op maandag, tijdens het dutje van Jackie, teruggeblikt op de voorbije week. maandag: kleerkast-reorganisatie Geïnspireerd door wat ik in de krant las  (of beter gezegd, in één van de boekskes die op zaterdag bij de krant zitten), onderwierp ik vorige week mijn kleerkast eens aan een grondige inspectie. Er ging vrijwel niets de deur uit (misschien ben ik daar ooit wel eens klaar voor) maar ik reorganiseerde zodat ik bij het uitkiezen van mijn dagelijkse plunje voorlopig niet meer wordt geconfronteerd met kokerrokken en aansluitende retrojurkjes waar voorlopig mijn babybuik niet in geraakt. Het resultaat: een compartiment met alleen maar draagbare kleren. Overzicht. En dat lucht op. dinsdag: hello baby! Ziekenhuis Sint-Jan in Brussel dringt blijkbaar tegenwoordig aan op een 23-we...