Doorgaan naar hoofdcontent

alle dagen blij: week 11

aangezien de week gisteren werd afgesloten met een dag van hard werken en een lange file richting Brussel als kers op de taart, waardoor wij wat laat thuis waren en ik behoorlijk moe, wordt er pas op maandag, tijdens het dutje van Jackie, teruggeblikt op de voorbije week.

maandag: kleerkast-reorganisatie
Geïnspireerd door wat ik in de krant las (of beter gezegd, in één van de boekskes die op zaterdag bij de krant zitten), onderwierp ik vorige week mijn kleerkast eens aan een grondige inspectie. Er ging vrijwel niets de deur uit (misschien ben ik daar ooit wel eens klaar voor) maar ik reorganiseerde zodat ik bij het uitkiezen van mijn dagelijkse plunje voorlopig niet meer wordt geconfronteerd met kokerrokken en aansluitende retrojurkjes waar voorlopig mijn babybuik niet in geraakt. Het resultaat: een compartiment met alleen maar draagbare kleren. Overzicht. En dat lucht op.

dinsdag: hello baby!
Ziekenhuis Sint-Jan in Brussel dringt blijkbaar tegenwoordig aan op een 23-weken-echo in plaats van een 20-weken-echo. Week 11 was in dat opzicht ook week 23, dus tijd om eens hallo te zeggen. Tegen een kerngezond meisje van ongeveer een halve kilo!

woensdag: fou de coudre
Naaiclub. En petit comité. Ik deed er niet veel meer dan de scheur in mijn jaszak dichten en de knopen van diezelfde jas vastzetten, maar dat waren klusjes die al lang eens moesten gebeuren dus ik ben tevreden. Bovendien was het zoals altijd reuzegezellig en vraag ik mij intussen heel hard af of kleine Gijs en Basten al hard pastoor gespeeld hebben in hun door moederlief genaaide verkleedkleren :-)

donderdag en vrijdag: powerwalks
Best wel koud maar prachtig weer. We trokken er weer met een paar collega's op uit voor een kort maar krachtig wandelingetje. Met een belegd broodje van het bedrijfsrestaurant onder de arm om dan in de zon, op een bankje soldaat te maken. En om daarna met ons derde oog naar de zon te kijken. 

zaterdag: friends and family
Gezellige lunch met familie, waarvan er zeer binnenkort een deel emigreert naar het land van de rijzende zon, dus er moest afscheid genomen worden. Daarna een fijn rendez-vous met de vriendinnekes, met een beetje shoppen, een werfbezoek in het huis van onze toekomstige buren-en-tevens-ongeveer-onze-beste-vrienden, en als afsluiter warme chocolademelk en pateekes. 's Avonds dansen met weer andere vriendjes en vriendinnekes. Ter ere van de liefde. 

zondag: vrijwillig
Eén keer per jaar vraagt mijn vader ons om een gunst. Of wij kunnen komen helpen op de eetdag van de fanfare. En zo komt het dat ik mij gisteren samen met mijn schoonzus mocht ontfermen over ijs, chocolade, witte chocolademousse, profiteroles en crème anglaise. Want daar op die fanfare van mijn vader, daar krijg je niet zomaar een ordinair potteke dame blanche als dessert.

Waar werd jij blij van?

Reacties

  1. Voila, elke dag een streepje zonneschijn, meer heeft een mens niet nodig om zelf te stralen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hebben de werf-vrienden ook een blog (of jullie)?
    Ik vind het leuk om renovaties te bekijken :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ze hebben jammer genoeg geen blog Karen, maar ik zal het hen eens voorstellen!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…