Mademoiselle Fresita

aangezien de week gisteren werd afgesloten met een dag van hard werken en een lange file richting Brussel als kers op de taart, waardoor wij wat laat thuis waren en ik behoorlijk moe, wordt er pas op maandag, tijdens het dutje van Jackie, teruggeblikt op de voorbije week. maandag: kleerkast-reorganisatie Geïnspireerd door wat ik in de krant las  (of beter gezegd, in één van de boekskes die op zaterdag bij de krant zitten), onderwierp ik vorige week mijn kleerkast eens aan een grondige inspectie. Er ging vrijwel niets de deur uit (misschien ben ik daar ooit wel eens klaar voor) maar ik reorganiseerde zodat ik bij het uitkiezen van mijn dagelijkse plunje voorlopig niet meer wordt geconfronteerd met kokerrokken en aansluitende retrojurkjes waar voorlopig mijn babybuik niet in geraakt. Het resultaat: een compartiment met alleen maar draagbare kleren. Overzicht. En dat lucht op. dinsdag: hello baby! Ziekenhuis Sint-Jan in Brussel dringt blijkbaar tegenwoordig aan op een 23-we...

Op zondagavond; de blijmakers van de voorbije week: maandag: bakken met Jackie Op maandag zijn Jackie en ik meestal samen thuis. Zoals vaak brachten we een aanzienlijk deel van die maandag in de keuken door. We maakten granola en verwerkten een heleboel oud brood en beschuitjes tot broodpudding. Jackie was sous-chef. En voorproever. dinsdag: Tineke kookt Ze werd hier al zo vaak bestoeft, de meter van Jackie. Het is vandaag complimentendag dus het mag nu dubbel en dik: Tineke, we love you! Van tijd tot stond komt Tineke bij ons thuis koken. En dat is altijd lekker én gezellig! woensdag: baby stampt Ik voelde hem al een tijdje bewegen, inwendig. Maar vannacht kwam de eerste echte stamp, die voor papa ook voelbaar was. Wat houd ik van deze periode! donderdag: mooie doos Een jarige collega trakteert met exquise chocolade . Dat op zich is al prachtig, maar bovendien zat dat heerlijks in een geweldig mooie doos én ondergetekende mocht zowaar één van die dozen mee naar huis n...

Wie voor het nieuws werkt, kweekt een schildje. Een dik vel, werk-oogkleppen... alles wat nodig is om gruwelijk nieuws te verwerken zonder in huilen uit te barsten. Meestal lukt dat goed, deze week was het erg moeilijk (en het is nog niet voorbij). Thuis komt dan wel even de weerslag en vloeien er tranen bij het zien van een Nijntje-boekje in het gras in Oekraïne. Slik. Is het dan niet ongepast om zegeningen te tellen? Misschien is het dan net extra nodig. Genieten van wat wij wel nog hebben, dankbaar zijn dat dit verdriet ons niet treft? Wat was er mooi deze week, en de voorgaande? 1. Het weer. Een beetje te warm zelfs, maar we klagen niet. De meeste dagen bracht ik dan ook door in de airco op het werk, lunchpauzes op het terras onder een parasol zijn extra heerlijk. 2. Een leuk uitje met nichtje Marthe en neefje Nisse. Koning Lou is een een reuzegrappig kinderprogramma op VTM Kzoom. Het wordt opgenomen voor een live publiek, en wij waren erbij! Grappig? Absoluut. Ook voor vo...

De laatste week met een kind van nul jaar in huis. Een mooie week. Maakte mij blij: 1) een prachtig gezicht op maandagochtend op de Oude Graanmarkt. Ik waande me op Montmartre in Parijs. En ik maakte een foto die me zo bevalt dat ik denk dat ik er een postkaartje van moet laten maken. 2) jarige collega's met taart voor iedereen. 3) een paar knutselavondjes met een zakje niet onaardige sleutelhangers als resultaat. 4) een dessertje delen met mijn dochter. Ik het neuzekesijs, zij de aardbeien, frambozen, bos- en rode bessen. Bij de Royal . 5) lunch en babbel in Le Temps des Tartines . Lekker slaatje, lieve bediening. 6) La Dorlotterie. Een eerder gezapige versie. Maar gezellig, mooie standjes en ik hoorde geen klachten over de verkoop. Altijd ook weer een fijn weerzien met enkele toffe mensen. En een paar mooie spulletjes die ik toch onmogelijk kon laten liggen. 7) Een gezellige bijpraatsessie, met iemand waarmee dat eigenlijk te weinig gebeurt (anders heet dat g...

1. lente! Ik weet het, ook in de voorbije weken werd er lenteweer (zelfs zomerweer) gesignaleerd, maar nu had ik ook (grotendeels) vrij op deze zonnige dagen. 2. hiermee volledig samenhangend: rokjesdag! 3. een zesjarig jubileum, en vooral: een lief dat daaraan denkt, en dat viert met bloemen, chocolade  én een terrasje  (niet het allerbeste eten, wél één van de sympathiekste uitbaters) 4. een ijsje achteraf 5. een ontbijtvergadering met de vriendinnekes, over La Dorlotterie 6. taart , die het werken op een zonnige zondagnamiddag draaglijker maakt 7. cultuur voor het kind , en vooral zien hoe het kind daarvan geniet. Later meer hierover! 8. het uitlezen van één van de beste boeken die ik de afgelopen maanden las. Misschien wel één van de beste boeken die ik ooit las. 9. koopjes doen bij Le Chien Vert (hoera, mooie tricotjes in turkoois en oker. Net als mijn nichtje van 8 verander ik regelmatig van lievelingskleur, en momenteel sta...

Onmisbaar is natuurlijk nogal veel gezegd. Met alleen een stel borsten kom je al een heel eind om een kind in leven te houden. Maar onderstaande producten maakten het extra handig, praktisch, gezellig, warm en stijlvol. Ik zei het al een paar keer: wij proberen het enigzins binnen de perken te houden, dat babygerief dat men je in huis wil doen halen zodra de eerste buikwelving zichtbaar wordt. Maar onderstaande tien zou ik toch iedereen aanraden. 1. De hoge stoel "Tripp Trapp" van Stokke . Praktisch, mooi, duurzaam, en ik heb nog nooit een teen gekneusd omdat ik er tegen liep. Kan niet van alle hoge stoelen gezegd worden. 2. Onmisbaar attribuut voor bovenstaande: De playtray . Is niet van Stokke zelf, maar is wel gemaakt voor de Tripp Trapp. Stokke zelf wil geen tafeltje produceren voor hun hoge stoel, vanuit de filosofie dat het kind mee aan tafel moet eten. Dat is een prachtig idee, maar voor de grijpgrage handjes van onze Rapley-baby is een tafeltje toch erg h...

Van nu af aan tellen we tot tien. Ten zeerste genietbaar in week 12: 1. Lentezon! Buiten lunchen! 2. Een fijne kennismaking, een aangename avond, lekker eten en fijne kadookes , allemaal ineens op vrijdagavond! 3. cultuur op zaterdag. Weldra meer hierover! 4. Een wandeling op zondag. Voor het goede doel , georganiseerd door de vriendekes van de scouts, samen met een handjevol vrienden en familie. Gezellig. (En ook: 't is toch wel schoon in Engsbergen ) 5. Babygebarentaal ! Al maanden gebaarde ik in het ijle naar mijn dochter, en poef, ineens is ze mee en geeft ze uitermate beleefd aan wanneer ze melk wil drinken. 6. Een zotte film:  I heart Huckabees . Highly enjoyable. 7. Leren rugdragen. The sequel, want ja, ik kon dat eigenlijk al . Maar veel vaker dan voor die betreffende foto heb ik dat niet gedaan, dus ik was het een beetje verleerd. Nu er weer zonder-jas-weer in het verschiet ligt, lijkt het me toch wel weer wat, zo'n baby op de rug in plaats van ...

In de reeks ' musicerende vaders en dochters '.  Waw. Verre van perfect, en daarom des te mooier. (en wat een schoon kind).

Er zijn zo van die dingen die het leven aangenamer maken, en wat mij betreft is het tijdschrift "Flow" daar zeker eentje van. Ik kijk er telkens weer naar uit en ik behandel hem zoals een heel bijzondere wijn: ik bewaar de Flow voor als er zich een echt Flow-moment aandient. Als ik mij gedurende langer dan een halfuurtje in de zetel kan nestelen, op een terras in de zon, of, zoals bij de vorige editie het geval was, op een picknickkleedje in Ter Kameren. Ik vond er een recept voor wortelcake. Dat komt hier af en toe wel eens uit de oven , en variaties op het recept zijn altijd welkom. Deze is dus met pistachenootjes in plaats van de walnoten in het vorige recept. Dat kan dus ook. Wel met veel minder topping dan het recept aangaf. Omdat ik niet genoeg boter en roomkaas in huis had, maar bij nader inzien ook omdat dit toch wel ruimschoots genoeg is.

Mijn god wat is dit schattig. Ik blijf maar kijken. De verliefdheid van die papa. En terecht.

Stilaan de laatste loodjes. Ik voel me bij momenten alsof ik zo'n krachtbal met me meesleep, maar doorgaans gaat het me nog steeds goed af, dat zwanger zijn. Dat ik nog steeds aan het werk ben is op zich geen probleem, maar ik kan me voorstellen dat ik mijn tijd ook wel zou omkrijgen als ik thuis zou blijven. Fysiek voel ik me duidelijk wel beter als ik het een dagje rustig aan doe, thuis en eventueel wat rondslenterend in de stad. Niet dat mijn job zo veeleisend is, maar de baby wordt er blijkbaar toch wat onrustig van en sleurt mij mee in de vermoeidheid - zodat een werkdag toch steevast wordt gevolgd door een een crash in de zetel, afgepeigerd. Gelukkig staat de man des huizes dan klaar met zijn olietjes om die buik en rug weer tot hun soepele oorspronkelijke staat te masseren. Maar we gaan dus nog werken. Nog twee weken en een beetje. Nog elf werkdagen. Mensen vragen steevast of ik aan 't aftellen ben - naar mijn laatste werkdag wel ja. Ik hoop van harte dat dochterl...

dankbaar voor: - een nieuw cd-rek. In de opening van een niet-gebruikte deur. Bedacht door de Fresita's, uitgewerkt als een soort van ikea-bouwpakket door mijn broer de schrijnwerker en in elkaar gezet door meneer. We zijn tevreden! - twee prachtige vrije lentedagen. Niet te geloven wat een zalig weer dat was. - twee kookboekenplanken in de keuken - de ruimte in de boekenkast, vrijgekomen door het nieuwe cd-rek en de kookboekenplanken. De boekenkast oogt meteen weer wat minder chaotisch (hoewel ik me kan voorstellen dat de meningen hierover verdeeld zijn) - en de boeken werden weer op kleur gesorteerd! - de heropening van de Hema in de Nieuwstraat. Waar ik dan toch een paar spullen kocht voor de dochter. Enkele kleertjes en een hele kleine slaapzak. Want iedereen belooft me wel vanalles, maar uiteindelijk heb ik hier nog steeds bijzonder weinig spullen in maat 50 liggen. En daar heb ik er wellicht maar weinig van nodig, maar ik wou toch een absurd scenario voorkomen ...

De week is alweer bijna half en ik moet nog terugblikken op de vorige. Op week zes zat ik zes van de zeven dagen achter mijn bureau, en dan niet het bureau waar ik blog maar degene waar ik centen verdien. Ook mooi meegenomen natuurlijk. Vooral omdat ik daar na lange tijd eindelijk weer het gevoel kreeg wat achterstand ingehaald te hebben, ik ben weer mee en dat is altijd plezant. Dus naast professionele voldoening, was er nog - yoga, zowel gewone yoga hier om de hoek als zwangerschapsyoga , waar ik na een paar weken oefenen dan toch de "camel pose" tot een goed einde bracht - een houding die me in mijn normale doen al niet goed afgaat, en die dikke buik maakt het er niet gemakkelijker op. Dat ging uiteraard met lichte euforie gepaard. Nu blijven trainen, want er is twee weken geen les bij Eveline, de kans dat mijn verworvenheden weer verdwenen zijn tegen de volgende les is aanzienlijk. - een grappige Collect & Go - vergissing. Ik wou vier pompelmoezen, geen vier zakk...

Niet alleen kom ik de laatste tijd bloggewijs niet veel verder dan het tellen van mijn zegeningen, bovendien gebeurt dat nu ook al met een week vertraging. Ik breng de laatste weken meer uren door op mijn werk dan ik strikt genomen leuk vind, maar dat is het leven zeker. Bovendien mag ik naar 't schijnt niet klagen over druk en veel werk, ik heb namelijk geen kinderen - weet ik veel wat drukte is. Wacht maar! Binnenkort klaag ik hartelijk mee! Week zes van 2013 loopt alweer ten einde - een mooie gelegenheid om terug te blikken op wat voor leuks ik de week ervoor deed. - De week begon met een fijne afspraak met een ex-collega, in haar uiterst charmante stad . Een verrassend zonnige namiddag brachten we al stadswandelend door, en als we niet wandelden, nipten we warme chocolademelk in Le Pain Quotidien  en lunchten we overheerlijk met een Marokkaanse toets bij Ronda op de Vismarkt. Een aanrader! We praatten honderduit want het was alweer heel lang geleden ("Och! Jij bent zwang...

Dat het rap gaat! Het is natuurlijk altijd zo dat tijd voorbijgaat en nooit meer terugkomt, maar het lijkt wel of je je daar nog veel meer van bewust bent als je zwanger bent van je eersteling. Dat is toch mijn ervaring. Fijn om elke week dan eens even terug te blikken. Het was een mooie week, dankzij - een paar rustige werkdagen - lekker en gezellig eten bij Au Fond - een café-avond met de collega's - yoga  - ik ben echt blij dat ik daar weer mee begonnen ben. Dit keer ga ik mijn tienbeurtenkaartje volledig laten gelden, in tegenstelling tot het kaartje dat ik vorig jaar eens kocht, waarvan slechts twee of drie vakjes aangekruist werden - een lustig dansende buikbewoner - drie heerlijke vrije dagen - waarin er weinig gedaan werd - de nieuwe Flow - een klein beetje shoppen - met een goeie solden-buit en een fijn gesprekje - een mooi boek - Anima Eterna - een relatief rustig weekend op het werk - veel complimentjes over mijn outfit - dank u Tine voor het uitlenen va...

Terwijl de stad stilaan bedekt wordt onder een wit sneeuwtapijt en wij ons afvragen of we morgenvroeg heelhuids op het werk zullen geraken, maak ik de balans op van de tweede week van het jaar. De eerste week zonder tv. Dat laatste is een gevolg van een al lang gemaakt voornemen. Ik las wel eens - volkomen terecht overigens - "als je vindt dat je te weinig tijd hebt, kijk dan minder televisie". Zo waar. Ik ben een verstokte kijker. Zoals ik een pak koekjes niet in de kast kan laten liggen, kan er geen tv in mijn living staan zonder dat ik er overmatig veel naar kijk. Ik wou het wel eens proberen zonder - want de avonden dat ik er toch in slaagde de tv niet aan te zetten, vond ik steevast aangenamer. Productiever, creatiever, minder schuldgevoel en met een frisser hoofd naar bed. Na een paar uurtjes televisie lig ik namelijk steevast in een soort coma, wat de 7 meter van de zetel naar het bed tot een helse tocht maakte - de tussenstop langs de badkamer voor mijn afspraak met O...

- Een hoop eten uit de tuin van papa, waarvan we een heerlijke salade Niçoise maakten - Hoog bezoek in Brussel, twee keer op één dag zelfs: op dinsdag kwamen vriendin met kind langs voor een bezoekje aan het dinomuseum en een klein beetje boterhammen in het park , ’s avonds mocht ik twee andere vriendinnekes rondleiden in onze schone stad. Een rondleiding die zich grotendeels beperkte tot het terras van De Markten en dat van de Royal . Met frietjes en biefstuk, wijn en neuzekesijs. A few of my favourite things dus. - Een heerlijk etentje met vriendinnekes, bij La Stanza in Leuven. Echt héél lekker gegeten. - Héél veel naaiwerk. Veel mensen wilden graag vlaggenlijntjes tegen het einde van augustus blijkbaar. Met plezier uiteraard! - Goed nieuws vanuit het moederhuis in Diest, en daarop volgend een fijn en ontspannend bezoekje aan een oogverblindende moeder en dochter (én een leuk kadootje, met voor het eerst vierkante vlaggetjes, ook leuk) - Lunch op zaterdag met het...

Hier zit hij dan. Hij woont heel gezellig zoals u ziet, in de etalage van een prachtige speelgoedwinkel. Een vriendje uit mijn jeugd, jaren niet meer gezien. Een kleine week geleden zag ik nog hoe de jongste uitwas van mijn vriendinnenclubje er eentje kreeg als geboortecadeautje. Precies even schattig, Louise en haar monchichi. Van zo'n dingen word ik blij. En het is natuurlijk geweldig niet-gestructureerd, maar daarom net wel héél mademoiselle Fresita, dat het concept van deze blog pas vorm krijgt na zijn ontstaan... Les choses que j'aime... en dat zijn er nogal wat: lekker eten, lieve vrienden, mooie kleren, mensen die hun best doen... en monchichi's dus. Ik bezorg u van tijd tot stond een glimp van wat mij pleziert. En misschien soms ook wel van wat mij stoort. Want voor iemand met een hekel aan lawaai en drukte en stank en aangeraakt worden door mensen die ze niet kent, met een panische angst voor auto's en die bovendien niet zo goed Frans spreekt, is het hier nie...