Doorgaan naar hoofdcontent

Temperamentvolle kinderen

Het temperament van mijn dochter levert mij tegenwoordig wel wat gespreksstof op (niet dat ik al klachten heb gehad, voorlopig ben ik de enige die klaagt). Na één van die gesprekken raadde een vriendin, wier kroost qua pit zeker niet moet onderdoen voor de mijne, me het boek "Temperamentvolle Kinderen" van Eva Bronsveld aan.


Een ware aha-erlebnis.  "Temperamentvolle kinderen zijn opvliegender, koppiger en gevoeliger dan andere kinderen. Ze hebben meer nood aan verbinding, ontspanning, voorspelbaarheid en inspraak." Deze paar zinnen, die ongeveer op de achterflap van het boek staan, vatten eigenlijk het hele idee samen. Ongeacht het feit of een kind al dan niet temperamentvol is, staat dit boek voor een respectvolle manier van opvoeden, die wel bij ons en Jackie lijkt te passen. Het boek bulkt ook van de concrete, praktische tips. Ik wou voor mezelf een lijst maken van wat ik absoluut niet wou vergeten uit dit boek, en bedacht dat als ik hem hier zou maken, er misschien nog meer mensen zijn die er iets aan kunnen hebben. 

Komt-ie:

- temperamentvolle kinderen hebben meer nog dan anderen genoeg slaap nodig. Voor een kind van bijna drie gaat het om 12 à 14u per etmaal. Structureel slaaptekort kan mede aan de oorzaak liggen van een hoop driftbuien. 

- zorg dat je altijd water bijhebt. Dorst is voor een temperamentvol kind vaak écht iets om chagrijnig van te worden. 

- Laat het kind zelf dingen ervaren (dus dat het te koud is zonder jas, dat te laat komen op school niet leuk is ...) / laat ook reacties als "ik zei het toch" achterwege als je je gelijk haalt tegenover je kind. 

- Temperamentvolle kinderen zijn erg gebaat bij vaste routines. Het kost moeite om dit soort routines te introduceren maar eenmaal gewend hoef je er nog weinig aan te doen. 

- Vertel van tevoren precies wat je kind kan verwachten (als je naar een feestje gaat, op restaurant, naar de tandarts...)

- Plan voldoende tijd voor ontspanning in, dus veel tijd om gewoon te spelen. Ook leuk: na school eventjes echt laten relaxen op de bank, met een boekje en een drankje...

- Observeer! Houd een dagboekje bij en noteer wanneer je kind echt goed in zijn vel zit. 

- Doe samen ademhalingsoefeningen. 

- Temperamentvolle kinderen kunnen slecht tegen macht. Probeer je kind zo min mogelijk het gevoel te geven dat je macht over hem wil uitoefenen. Met een goede benadering kan je een hoop weerstand voorkomen. Als je iets wil zeggen, loop dan naar je kind toe en zorg dat je echt contact hebt. Dan weet je zeker dat hij je van de eerste keer gehoord heeft. Je toon is dan vriendelijker dan wanneer je iets vijf keer na mekaar moet vragen.

- Vermijd machtswoorden en gebiedende wijs. Maar: als je een vraag stelt ("Wil jij de tafel dekken"?) moet je "neen" als antwoord ook accepteren. 

- Probeer altijd met je kind samen te werken. Samen oplossingen bedenken voor problemen.

- Neem elkaars behoefte serieus. Toon begrip. 

- Temperamenvolle kinderen vertonen vaak ongewenst gedrag omdat ze overprikkeld zijn of barstensvol emotie zitten. Straf versterkt dat alleen maar. 

- Luister écht naar je kind, geef het echte aandacht. 

- Praat veel over emoties. Benoem zelf regelmatig wat je voelt en geef ook je kind die kans door er naar te vragen. 

- Ontspanning en ontlading is belangrijk. Dat kan bijvoorbeeld heel goed door te lachen. Zorg regelmatig voor een onbedaarlijke lachbui. Let op: niet kietelen! Daarvan raak je net erg gestresseerd. 

- Zorg dat je zelf goed in je vel zit. Jij bent het belangrijkste dat je je kind kunt geven. 

- Als je zelf weet wat werkt voor je kind, vertrouw daar dan op. Jij weet vaak het best wat hij nodig heeft. 

- probeer te vermijden dat je in woede uitbarst.



Een droog lijstje misschien, maar bij ons komt het van pas. Ik heb nog een pak te leren. Fijn vooruitzicht: schoonzusje en ik schreven ons in voor een workshop van Eva Bronsveld, over temperamentvolle peuters (wat onze kleuters volgens de noorderburen nog zijn).


Trouwens: wie dit een interessante lijst vindt, raad ik ten stelligste het boek aan. Dan krijgt die lijst wat meer context, en allicht haal je er andere tips uit die voor jullie nog meer van toepassing zijn.





Reacties

  1. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Onze oudste is niet zo temperamentvol als Jackie denk ik. Maar toch vind ik de tips ook voor haar erg bruikbaar. Een deel ervan doen we al en ik merk dat ze zich daar goed bij voelt.
    Ons kleintje heeft een pittiger karakter. Dus wie weet kan ik als die uitgroeit tot peuter (oei, 1 jaar al - ze IS een peuter!) toch dat boek nog lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik hoop hier van harte dat het omgekeerd is. Tot nu toe lijkt Lucille rustiger, maar ik denk eigenlijk dat Jackie dat toen ook nog was. Maar ik vind de manier van opvoeden die in het boek wordt voorgesteld, niet specifiek voor 'temperamentvol', volgens mij gaat het op voor alle kinderen.

      Verwijderen
  3. Dit boek heeft mij echt gered. Mijn zoontje en ik hadden alleen maar ruzie en gedoe. Na het lezen van dit boek is er amper nog ruzie en gaat het 200% beter. De workshop ben ik ook al heen geweest echt een aanrader!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat fijn om te horen. De workshop is nu vrijdag, ik kijk er geweldig naar uit. Het boek heeft al goed geholpen maar de gemoederen lopen hier toch nog best vaak hoog op. Bedankt voor je reactie!

      Verwijderen
  4. Is echt een Super boek. Mijn zoontje is nog maar 8 maanden maar het was 1 en al herkenning om te lezen. Alsof ik zijn handleiding las ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. op acht maanden al? De onze was echt een schatje tot ze twee werd. En dat is ze nog steeds (bijna 3) maar van tijd tot stond lijkt ze in een soort van kidzilla te veranderen... En van onze tweede (9 maanden nu) kan ik me niet voorstellen dat dat ooit een stout kind zou kunnen worden. We zullen zien! Succes nog met je zoontje!

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…