Doorgaan naar hoofdcontent

Blijmakers: de vakantiespecial

Ik vertelde al wel eens over mijn "girl pack". Mijn Fienen, en met deze link sta ik er even van versteld hoe lang deze blog het al doet en hoe anders wij er zes jaar geleden uitzagen. Intussen een pak kinderen rijker, en misschien wel daarom nog veel meer behoefte om elkaar nog vaker te zien. Mijn klankbord, mijn airbag, mijn ventiel, mijn lachband, mijn luisterend oor, mijn zo veel.

Wij (dus mijn gezin, niet mijn vriendinnenclubje) brachten de afgelopen week door aan 't zeetje. En ik moet toegeven dat dat een pak minder ontspannen verliep dan ik gehoopt had. 't Was eigenlijk onze eerste echte vakantie sinds we met z'n viertjes zijn. Wij zijn niet de grootste reizigers, en het afgelopen jaar hadden wij een pasgeboren baby'tje en een verhuis op het programma en op vakantie gaan kwam niet echt in ons op. Nu deden we het wel. Een weekje in het appartementje van mijn ouders aan zee. Klein maar gerieflijk, gelijkvloers met een tuin middenin een verkeersluw domein met speeltuintjes en op een kwartiertje wandelen van het strand van Vosseslag, De Haan. Op papier: geweldig. Ik had visioenen van boekjes lezen in het gras, met mijn zichzelf entertainende kinderen rondom mij. Ik vond dat nu niet zò hoog gegrepen. Maar toch, ik was een tikkeltje naïef. Jackie blijft Jackie en met Jackie is van tijd tot stond geen huis te houden. Ik zat meermaals met mijn handen in het haar over onze ondeugende kleuter die de boel op stelten zette. Wat klagen via whatsapp, en ik kreeg steunbetuigingen in ruil van de Fienen.Toen ik één van de volgende dagen op een ontiegelijk vroeg uur een strandwandeling-foto op Instagram postte, kreeg ik meteen reactie van één van de besties. Over dat het inderdaad soms niet zo gemakkelijk is. Maar dat wij het toch allemaal zo slecht niet doen. En dat we goed voor onszelf moeten zorgen. Het deed zo'n deugd, die berichtjes.

En gisteren, toen we weer thuis waren, kreeg ik van diezelfde vriendin een sms-je met huiswerk. "Maak eens een lijstje met tien dingen die deze vakantie wel leuk waren. Want die waren er zeker wel." Oh ja hoor. Die waren er zeker. Geweldig idee, om ze op te schrijven. Zodat deze vakantie me toch wel bijblijft als een leuke tijd. "Je moet ze me niet laten weten hoor", zei ze erbij. Maar dat doe ik wel. En meteen aan iedereen.

Dus bij deze, met dank aan Hillie voor de opdracht: tien (kleine) hoogtepuntjes van een bewogen weekje in De Haan aan Zee:

1) de ijscoupe "Nougatine" bij Tearoom George in Oostende. Vanille-ijs met honing! Dat ik daar nu nog nooit aan gedacht had.

2) Jackie die naast ons in de zetel in slaap valt terwijl we naar een DVD van Sesamstraat kijken.


3) onze meisjes die plezier maken in emmers water op het gras voor het appartementje.


4) een fietstochtje 's avonds, Jackie en ik.

5) homemade Tomate Crevette.

6) die ochtendwandeling met vroege vogel Lucille.



7) latte macchiato on the beach.

8) op één week tijd meer gelezen dan het voorbije jaar. (Het Smelt van Lize Spit is een geweldig boek. Nog niet uit, maar als het zo ver is, vertel ik er zeker meer over).


9) vrienden die langskomen en ons complimenten geven over hoe flink onze dochters eten. En wij die plots weer inzien dat het echt wel geweldige meiden zijn. 

10) sterren kijken en rosé drinken op het terras terwijl de baby's slapen. 

Round-up: het was eigenlijk wel een fijne week. Een goede tip dus. Als het even tegenzit, net dan moet je je zegeningen tellen. Wat er wél goed is aan je kind, wat er wél leuk was op vakantie. 

Wij reizen om te leren zeker. Dat je niet te veel moet verwachten misschien. En dat zo'n uitje voor een kind wel heel ingrijpend kan zijn. Met alle gevolgen van dien. Nog iemand wijze levenslessen geleerd deze vakantie?

Reacties

  1. Slimme vriendinnen heb je! Goed dat je zo de positieve herinneringen laat doorwegen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ooh, die instagram foto, ik wil die als achtergrond op mijn computer. De zee is zo mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mijn ervaring is dat het voor mij het vlotst gaat als ik geen verwachtingen koester (zélfs niet dat ik 10 minuutjes rustig kan lezen terwijl de kleintjes zichzelf bezig houden, bijvoorbeeld ;-)). Van een vakantie verwacht ik ondertussen niet meer dat ik er uitgerust en ontspannen (zoals vroeger in het pre-kind-tijdperk) van terug kom. Want: het is ofwel min of meer uitgerust en geen 'us-time' (voor mezelf en veroorzaker van mijn nageslacht ;-)) ofwel niet uitgerust en 'us-time' na de kind-uurtjes... Wij zijn 2 weken naar een huisje in Frankrijk geweest (met in het huis speelgoed, en erbuiten een mooie tuin met trampoline en appelbomen enzo) zonder enig programma. We zijn op die 2 weken nauwelijk weggegaan. Wanneer ik iets perse wilde doen, kwam het er niet van. Wanneer ik niets verwachtte, werd het een toffe dag. Het was uiteindelijk een fantastische vakantie, waar ik moe en niet uitgerust van ben teruggekomen ;-) En binnenkort - wanneer de school terug start en ik weer ga werken - kan ik recupereren! ;-) En het mooiste is dat het werkt voor mij! Hoogtepuntjes ophalen is inderdaad ook een hele goed manier om het mooie te herkennen! Groetjes, Tina

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. een goeie instelling Tina! Moet ik onthouden. 't Is hier ook vaak kiezen tussen "tijd voor mezelf" (of onszelf) en slapen. Het helpt al veel als je dat wel als een keuze beschouwt. En ja, No Expectations geeft meestal het beste resultaat. Maar ik laat me nog vaak vangen ;-)

      Verwijderen
  5. Jeuj, wij zijn nummer negen! Als je ze mails zou sturen die ze pas op hun 16e of 20e mogen lezen, zet er dan zeker maar bij dat het niet altijd zonnegeur en maneschijn is. Anders gaan ze nog denken dat het plezant is om kinderen te krijgen, en oma worden op 52 is ook niet alles (schijnt het).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. :-D Daar zal ik zeker duidelijk over zijn. Merci om onze nummer 9 te zijn :-)

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De Fresita's testen uit: kant-en-klaar-maaltijden van Pascale Naessens

Zonder zever: kant-en-klaar eten, dat komt hier eigenlijk zelden in huis. Maar als Pascale Naessens kant-en-klaar-schoteltjes lanceert, dan word ik wel heel nieuwsgierig. Hoe rijmt Pascale Naessen kant-en-klaar met haar hoge eisen voor versheid, zonder bewaarmiddelen... zou dat dan nog lekker zijn?





Ik mocht bij Delhaize enkele schoteltjes gaan halen die wij hier thuis aan strenge proeven onderwierpen.

Omdat ik het oordeel van mijn dochters over eten niet echt altijd even serieus kan nemen, nodigde ik een andere kritische proever uit.




Wat stond er op het menu:


"Kippenhaas met pompoen, bloemkoolrijst en tomatensalsa" en "Sobanoedels met courgette, wortel, broccoli en soja-hazelnotensaus".






Beide gerechten doorstonden de test glansrijk. Eenvoudig op te warmen in de microgolf en de kommen kunnen zelfs in een gewone oven. Wat ons beiden aangenaam verraste, was de knapperigheid van de groenten. Ik zeg het: het is al lang geleden dat ik nog een kant-en-klare maaltijd at, ma…

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besc…

O, kom er eens kijken

Sinterklaas is in het land en elk jaar proberen wij de hoeveelheid brol die hij binnenbrengt in te perken. Onder brol verstaan wij in dit geval: niet-duurzaam speelgoed. Ik houd niet van plastic. Daar zijn veel redenen voor, mijn liefde voor onze planeet is de belangrijkste. Bovendien vind ik houten speelgoed veel mooier en onze meisjes spelen er graag mee.

Soms kost het wel wat meer, maar wat een fijne ontdekking was het assortiment houten speelgoed van LIDL! (nu trouwens met grote kortingen).  Puzzels, auto's maar ook speelgoedeten, keukenaccessoires… Helemaal verliefd was ik op de meubeltjes voor een poppenhuis. Prachtig voor in ons IKEA-huisje dat maanden geleden al tweedehands op de kop werd getikt.




Jackie is er helemaal weg van, en de meubeltjes doen het geweldig in combinatie met de Sylvanian-konijntjes waar ze al een paar weken van droomde.



Wel plastic maar geen brol vind ik trouwens Playmobil. Omdat dat toch best duurzaam is. Mijn dochters spelen met de Playmobil waar ik …