Doorgaan naar hoofdcontent

Mademoiselle kijkt een film: Captain Fantastic

In Diest sloot een paar jaar geleden de cinema de deuren. Toch kan je hier nog elke week een filmpareltje meepikken. Uitgezocht door Zebracinema, in samenwerking met sociaal-cultureel collectief d'Oranje Giraffen. In het prachtige Begijnhof dan nog, dat ziet er al een pak beter uit dan Studio Diest ooit deed.

Nu vrijdag staat daar Captain Fantastic op het programma, met Viggo Mortensen. Dat op zich is al een pro voor de film, en dan sprak de trailer me ook nog aan.


Een film over een andere kijk op opvoeding, met een behoorlijk hoog hippie-gehalte. Dan ga ik al gauw overstag. Omdat ik vrijdagavond andere plannen heb, heb ik de film nu al bekeken, via iTunes. En ik heb genoten. Het is in de verste verte niet een héél goeie film. Maar ik vond hem wel fijn. Mijn wederhelft vond hem tenenkrullend slecht (kwestie van hier even een recensie te schrijven waar u nu eens werkelijk nièts aan hebt).

Té Hollywood, té voorspelbaar, té banaal. Zegt hij. Voor mijn part: Viggo Mortensen, meisjes met lange rosse krullen, kleurrijke kleren, alternatief opvoeden en wonen in het woud. What's not to like? Ik ben niet echt een heel kritische filmkijker. Maar er zijn niet zo heel veel films die ik niet saai vind. Dat is dan ook mijn enige criterium: is hij saai of niet? Ik vind van niet.

Maar dus: neen, we zijn het niet eens over deze film. Voor hem een gedrocht, voor mij een aangename avond. Met een opvallende passage die ons meningsverschil over deze film volledig illustreert.


Voor hem dus het absolute dieptepunt van deze prent, but I LOVE IT! Gezongen passages zijn al-tijd een goed idee in films! (toch?)

Beslis vooral zelf of je Captain Fantastic moet zien of niet. Bent u een frivole Fresita of eerder een rationele rakker als meneer? En voor twijfelende buurtbewoners: ga gewoon vrijdag naar 't Begijnhof.

Wie heeft hem al gezien? En, en? In welk kamp zit je?

Reacties

  1. Oh ja: kleine spoiler alert voor het laatste clipje. Maar zoals Meneer zegt: die film is zo voorspelbaar, dat je de dingen die onthuld worden in dit fragment al wel van bij het begin van de film in de lijn van de verwachtingen liggen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik denk dat ik in jouw kamp zit, moet hem eerst nog zien...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik denk dat ook ;-) Laat zeker iets weten als je hem gezien hebt, ben benieuwd naar wat jij ervan vindt!

      Verwijderen
  3. Man en ik gingen samen naar die film. We zijn al jaren lid van de FilmLiga en daar werd hij vertoont. Het is geen hoogdravende film maar toch genoten we ervan. Er zitten leermomentjes in, humor en sommige dingen in hun manier van leven zetten je wel aan tot nadenken. Het was in elk geval een film ( voor ons dan hè ) om over na te praten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja h!è, zoiets vond ik ook wel. Niet fantastisch, maar best leuk. En een toffe kijk op opvoeding. Dankjewel voor je reactie!

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…