Doorgaan naar hoofdcontent

Uit met de mini's: Blueberry Fields

Gisteren plukte ik 2,5 kg blauwe bessen. Geweldig lekkere blauwe bessen dan nog, en veel dikker dan degene die je in de winkel koopt. Een aanrader, want iedereen kan dat dus gaan doen. In Koersel bijvoorbeeld, bij Blueberry Fields. Ik zat eigenlijk al van vorig jaar te wachten, wanneer we eens konden gaan plukken. Maar het had gevroren deze lente en door vorstschade is het plukseizoen wat laat begonnen.



Maar sinds maandag is het dus zover, en dinsdag stonden wij al klaar met ons emmertje. Peuter Lucille had ik ingeruild voor nichtje Marthe van elf, een wijs besluit wat plukcapaciteiten betreft.



Ik vraag me af wat een goed seizoen dan zou opleveren, want na een uurtje hadden we met z'n vieren een viertal struiken leeggeplukt, goed voor 2,5 kilo. (Volgens Jackie hadden we "nog véél meer maar ik heb er echt heel veel opgegeten") Wat je plukt moet je ook kopen, en dat deden we met plezier (goedkoper dan in de winkel trouwens).





Extra meevaller: je kan daar geweldig lekker eten! Er staat een foodtruck waar de heerlijkste gerechten worden bereid, ondermeer met blauwe bessen uiteraard. Heel impulsief besloten we daar dan ook te eten: pannenkoeken met blauwe bessen voor het kleine gespuis, en voor ons een salade waarvan je in de meeste brasserieën alleen maar kan van dromen. Echt, klik op de link en je snapt wat ik bedoel, want Anna van de foodtruck heeft ook nog eens een prachtige blog.





Ik heb nu al zin om terug te gaan. Maar wat moeten wij dan met al die bessen doen? Morgen geef ik alvast één tip wat dat betreft ;-) Stay tuned!

En oh ja: voor je zelf koers zet naar Koersel om te gaan plukken: kijk even op de Facebook-pagina van Blueberry Fields of het een plukdag is.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…