Doorgaan naar hoofdcontent

Over eten

Eén van de reacties op mijn weekmenu's is "allemaal heel tof en lekker, maar mijn kinderen eten dat allemaal niet". Nieuwsflits: die van mij ook niet. Het is te zeggen: ik ben heel trots op mijn flinke eters. Er zijn weinig dingen die zij pertinent weigeren (scroll helemaal naar beneden om te lezen hoe dat zo gekomen is)*. Maar die heerlijke gebakken watermeloen en die ovenschotel met zalm en courgette, die hebben Johan en ik zondag lekker zelf kunnen opeten. En zo gaat het wel vaker.


Maak ik me daar druk in? Hoegenaamd niet. Mijn kinderen eten doorgaans vrij gezond en gevarieerd. Dus kan het me niet zo veel schelen als ze hun neus eens optrekken voor het avondeten.

Hoe zorg je er voor dat ze wel binnenkrijgen wat ze nodig hebben:

* Zorg dat er ongeveer altijd verse soep in huis is. Doorgaans geldt: soep lusten ze. Instant vitaminen scheppen.

* Bied een "monkey platter" aan. Of een "bordje met hapjes" zoals wij dat hier noemen. Elke avond voordat ik aan het avondeten begin. Een beetje fruit, wat kaas, nootjes, komkommer, tomaatjes... je kan je fantasie de vrije loop laten. Onze meisjes eten daar heel gretig van. Ze eten hun apenschotel niet altijd helemaal leeg, dat hoeft ook niet. Het idee achter die monkey platter is dat kinderen eigenlijk heel goed zelf aanvoelen wat ze nodig hebben. En (zolang je geen zure beertjes of ander snoep op die platter legt), zullen ze daar een behoorlijk evenwichtig dieet uit samenstellen. Daar is ooit een heel interessant experiment rond gedaan, wat ook staat beschreven in het artikel op kiind.nl

Yep, dat ziet u goed. Muffinbakvormen zijn uitermate geschikt.



Bedenking over gezonde voeding voor kinderen:

* Heel wat ouders maken zich zorgen dat het nageslacht te weinig groenten eet. Als je ze laat kiezen, blijken ze vaak te grijpen naar vlees, vis, eitjes, zuivel... eiwitbronnen dus. Niet zo gek eigenlijk, want de hoofdtaak van zo'n kind is tenslotte groeien. Ze verdubbelen de eerste twee jaar van hun leven in lengte, en hun gewicht wordt een paar keer vermenigvuldigd. Die moeten dus "materie aanmaken". Dat doe je niet op worteltjes en kiwi's. Uiteraard hebben ze vitamines uit fruit en groenten nodig, maar veel minder dan doorgaans verondersteld wordt. Ik zuig dit niet allemaal uit mijn duim (en ik ben ook geen voedingsdeskundige), maar las er een geruststellend artikel over, alweer op kiind.nl.


En dan is er nog die brooddoos...

Want morgenvroeg is het weer zo ver: broodtrommeltjes vullen voor de middagpauze op school. Weekblad Libelle deed er een uitgebreid onderzoek naar. Met enkele verrassende resultaten. Zo blijken, alle hippe foodtrends ten spijt, bokes met kaas en bokes met choco toch nog het populairst als brooddoosvulsel. Daar is op zich ook niet zo veel mis mee (ook dat lees je in het artikel). Maar het kan ook anders. Een lunchbox met vakjes is daarbij een handig hulpmiddel: je wordt uitgedaagd om elk vakje te vullen en als je wat out-of-the-box (hahahahaha!) denkt, bedenk je altijd wel wat. Stukjes groenten of fruit, een restje van het avondeten, een gezond koekje, blokjes kaas, een gekookt ei, een sneetje notenbrood ...



Andere ideetjes om dat brooddoosje origineel en gezond te vullen vind je bij Libelle Lekker.

Met de inhoud van die brooddoos komt dat wel goed. Wat sfeer en gezelligheid betreft is er blijkbaar meer reden tot paniek: de lunchpauze op school bezorgt veel kinderen stress. Dat is natuurlijk heel jammer want samen eten hoort net gezellig te zijn, een fijn ontspannend moment middenin de drukte van de dag. Quod non. Vaak zitten alle kinderen van de school samen in een lawaaierige refter waar ze onder tijdsdruk moeten eten. Blij dat dat op onze school anders is, en dat de kindjes in de klas eten, samen met de juf. (Minpuntje bij ons vind ik dan weer dat ze niet aan een tafel zitten om te eten. Dat maakt het heel moeilijk voor een kleuter om eens iets mee te nemen dat iets meer vaardigheid vergt om te eten). 

Dus: aan alle schooldirecties, juffen en meesters: overweeg eens om samen met de kinderen in de klas te eten. Lijkt me fijner dan een namiddag in een klas vol hongerige en gestresseerde kinderen te moeten staan.

En wat kan je als ouder doen om het leed van onze arme stresskonijntjes te verzachten? Stop eens een lief kaartje in de brooddoos. Vooral fijn voor wie al kan lezen uiteraard :-) Onderstaande kaartjes kan je hier gratis downloaden.




* oh ja, die flinke eters van mij dus, en hoe dat zo gekomen is:

  • Grotendeels: chance. Alles proberen en durven zit in hun karakter. 
  • Waar het nog meer aan zou kunnen liggen, volgens vele bronnen: Ik eet zelf heel gevarieerd. Ook tijdens mijn zwangerschappen. Baby's in de buik zouden daar al smaken leren kennen. Ook en vooral via borstvoeding is dat het geval. En die hebben zij allebei uitgebreid gekregen, tot ze bijna twee waren. 
  • Onze kinderen hebben leren eten via de Rapley-methode. Geen prakjes dus. Nooit gedaan. Een aanraders voor fan van Lui Ouderschap. Je prikkelt er hun nieuwsgierigheid mee en ze leren vanaf het prille begin de verschillende texturen kennen waardoor ze daar later minder kieskeurig over lijken.
  • Ik durf te zeggen dat wij hier thuis heel gevarieerd eten. Wie de weekmenu's een beetje volgt, kan dat beamen denk ik. Ik geloof dat dat ook wel een weerslag heeft op hun eetgedrag. 


met dank aan Libelle voor de fijne samenwerking.




Reacties

  1. Goed bezig! En lekker, ik kwijl hier al :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hier ook rapley, lang BV en goei eters...hoe eten ze dan op school als het niet aan tafel is? Ik vind ook leuk dat onze kinderen gewoon in de klas eten..is altijd zo gezellig en rustig.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ze eten in hun "kring", dus op bankjes, met hun doosje op schoot of naast zich.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscaf√© aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

Fresita Bakt: Indian Summer Cake

Om te spreken van een echte Indian Summer is het weer me iets te wisselvallig, maar voor de Indian Summer Cake uit het mooie boek "The Plant Pharmacy" van Lisette Kreischer is dit het ideale moment.




Dit boek is niet alleen een kookboek maar ook een naslagwerk met "kruidenportretten," waar heel wat bij te leren is over allerlei kruiden en hun geneeskrachtige werking. Het is laagdrempelig, want veel van de beschreven planten staan gewoon in je eigen tuin of groeien in het wild. Iedereen kan ergens wel madeliefjes of paardenbloemen vinden, om maar iets te zeggen. Bij elk beschreven kruid staat een recept voor een een geneeskrachtig drankje of een lotion en verder in het boek vind je enkele recepten per seizoen. Gebak, maar ook slaatjes, warme dranken en warme gerechten. Alle recepten zijn veganistisch.

Gisteren bakte ik de Indian Summer Cake. Met bramen en tijm. Een heerlijke combinatie, en volgens de auteur vullen die twee elkaar ook goed aan qua geneeskracht. Wat d…

uit met de mini's: Restaurant De Markt in Oostende

Dat een restaurant kindvriendelijk is, is mooi meegenomen, maar het belangrijkste is toch wel dat het eten er lekker is. En dat is allemaal het geval bij De Markt op het Wapenplein in Oostende, waar we toevallig terecht kwamen op een zaterdagmiddag in juli. Ons weekend aan zee verliep anders dan gepland doordat Jackie van een klimrek donderde en hierbij een complexe elleboogbreuk opliep. Ze werd opgenomen in het ziekenhuis AZ Damiaan (ook een aanrader trouwens, maar ik hoop toch van harte dat het niet nodig is), werd geopereerd en moest twee nachten blijven. Het werd weer maar eens bewezen: onze oudste dochter is een kranige meid.


Vrijdag na de operatie kon ze de hele dag geen eten in haar maag houden en ook voor het ontbijt op zaterdagochtend was haar eetlust nog miniem (wat ik anderzijds volledig begrijp, wat is dat toch met dat ziekenhuisontbijt?) maar toen we zaterdagmiddag dus door Oostende city kuierden (even langs de Zara voor kleren die gemakkelijk aan te trekken zijn over zo&…