Doorgaan naar hoofdcontent

Jackie en Lucille loooove Ella's Kitchen

Gezonde voeding is, zoals u vast al wel weet, één van mijn stokpaardjes. Mijn kinderen mogen wel snoepen (het zou een beetje hypocriet zijn ze dat te ontzeggen aangezien ik zelf kamp met een suikerverslaving), maar zo lang het nog kan, probeer ik dat toch binnen de perken te houden. Gelukkig bestaan er ook heel wat lekkere dingen die gewoon gezond zijn. Uiteraard zijn er groenten en fruit, maar ook in onze "snoep- en koekendoos" zit er heel wat lekkers zonder suiker, zonder kleurstoffen, en met een heleboel biologische ingrediënten.



Ella's Kitchen is zo'n lijn van producten waar wij enorm van houden. Een deel van het assortiment bestaat uit fruit- en groentepapjes en babyhapjes. Die heb ik nooit gebruikt, aangezien onze kinderen nooit gepureerd voedsel gekregen hebben (wij volgden de Rapley-methode). Ik kan me wel voorstellen dat die hapjes wel handig zouden kunnen zijn op verplaatsing, voor die schaarse momenten dat je niets geschikts kan vinden om Rapley-gewijs aan je kleintje te geven.




De smoothies, yoghurtjes en "ontbijtjes" zijn hier wel toppers. (Dat laatste wordt hier wel als tussendoortje gegeten, niet echt als ontbijt). Al die dingen zitten in knijpzakjes, een heleboel afval voor een klein beetje eten, maar wel handig voor onderweg: netjes, hersluitbaar en geen vuile potjes in je tas achteraf. Een hit tijdens lange autoritten.



Ook de koekjes vallen hier geweldig in de smaak, en als ze zin hebben in iets knapperigs worden mijn dochters enorm blij van de "puffits" en de "smikkelsticks". Ik merk dat wie meer suiker gewoon is (ikzelf bijvoorbeeld) deze dingen nogal flauwtjes vindt, maar Jackie en Lucille vinden ze lekker, dus ik blijf ze kopen. Smikkelsticks lijken bovendien uiterlijk op Cheetos, ideaal om op tafel te zetten bij een feestje en mijn dochters te laten geloven dat ze chips eten.





Om het helemaal compleet te maken: Ella's Kitchen is bovendien een heel tof bedrijf, met het hart op de juiste plaats. Ze doen hun best om de planeet niet om zeep te helpen door voor biologisch te gaan en door bewust om te springen met hun verpakkingen. En ze steunen enkele mooie projecten in Zambia.






Ella's Kitchen is een Brits merk, maar je kan het ook bij ons in vele winkels minstens een deel van het assortiment kopen: bij Carrefour, Colruyt, Bio-Planet, Albert Heijn en bij Kruidvat. Deze post lijkt uiteraard wel reclame. Daar maak ik geen geheim van: dat is het ook. Omdat ik het merk zo'n warm hart toedraag, heb ik hen gecontacteerd om te vragen of ik een stukje over Ella's Kitchen mocht schrijven. Als dank kreeg ik een doos met lekkers aan.

Reacties

  1. Al veel in de rekken gespot,p. Misschien toch eens een kans geven!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. wij kopen voor de rest eigenlijk weinig voorverpakte snacks, maar dit zijn toch toppers voor af en toe!

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…