Doorgaan naar hoofdcontent

De kleuter en de wiebeltand

"Het is maar stil daar bij die stadsdichter." Dat kan misschien zo lijken, maar op de achtergrond zijn er verscheidene processen actief (waarover later wel meer) en ook die mini's, die toch het grootste deel van mijn tijd en energie vergen, zitten niet stil. (Nooit. Ze zitten NOOIT stil).

Tussen mijn vorige post en deze, werd onze peuter een kleuter, zoals dat in Vlaanderen heet als je 2,5 jaar bent en naar school mag. Ze zat al lang te popelen en is dan ook al vanaf dag 1 superflink. Alsof ze nooit wat anders gedaan heeft. Intussen kunnen wij dan ook een enorme kostenpost uit onze gezinsbudgettering schrappen en dat is best fijn na 4,5 jaar peperdure crèches te betalen.


Klein nadeel aan het schoolgebeuren: die Lucille is doodop na zo'n schooldag, vooral tegen het einde van de week begint zich dat te wreken. Dan valt ze wel eens in slaap na school, en als ze dan, rond halfzes ofzo wakker wordt, is dat vaak met een rothumeur. Ik heb overwogen haar halve dagjes te laten gaan, maar dat lijkt me toch geen goed idee in haar geval: ze wil eigenlijk helemaal niet gaan slapen, en als dat wel zou lukken zou ik ze rond 15u alweer moeten wakker maken om Jackie te gaan halen. Ik vrees ook dat ze echt niet met me mee zou willen als ik haar 's middags zou komen halen.



Ander probleempje: het kind is nog niet zindelijk. School en juf zijn daar heel begripvol over, maar ik had het toch graag anders gezien. Jackie werd ooit zo goed als vanzelf zindelijk, van de ene dag op de andere. En dat een paar maanden voor ze naar school moest gaan. Ferm gemakkelijk was dat. Maar dit is dus een ander paar mouwen. Lucille is bovendien geconstipeerd en vorige week bleek ze ook nog een urineweginfectie te hebben. We proberen over die zindelijk heel losjes te doen, maar ik heb het gevoel dat het kind toch wat stressgevoeliger is en misschien heeft ze toch een keer te veel gehoord dat het fijn zou zijn dat ze zonder luiers naar school kon. Die constipatie, die is nu al een paar weken een probleem. (met af en toe een kleine bevalling van een "dikke drol" zoals ze zelf zegt). Ze eet niet ongezond, maar met tips als "lauw water geven 's morgens" en "dadels en sinaasappels en kiwi's laten eten" ben ik niets: Lucille wil dat niet. Ze is best een flinke eter, maar het lijkt erop of ze een natuurlijke afkeer heeft van wat haar echt zou kunnen helpen in dit geval. De huisarts schreef al lactulosesiroop voor en die nemen we nu een paar weken. Ze vindt hem heerlijk en vraagt er zelf naar, maar ik heb niet de indruk dat het helpt. En ze hààt glycerinesuppo's. Ik snijd al een stuk af van die dingen, zodat het echt maar klein is, maar het kind schreeuwt echt hartverscheurend, alsof ze gemolesteerd wordt. Ik ben best bang haar met een trauma op te zadelen, en het ergst van al: ook die suppo's lijken dan ook nog weinig uit te halen.


Sinds vorige week zijn we in behandeling bij een osteopaat. Hopelijk kan zij helpen. Ik houd u op de hoogte. Of misschien ook niet, want zo boeiend is de stoelgang van mijn kind voor een buitenstaander vast niet.



En dan: die wiebeltand. Niet bij Lucille natuurlijk, maar onze Jackie, die is ook nog geen vijf. Maar ze kwam vorige week wel thuis met het nieuws dat ze een los tandje had. En nader onderzoek leerde ons dat daar onderaan al twee nieuwe "grotemensentanden" klaar staan. De wiebeltand is er intussen uit, en zijn buur in inmiddels ook aan het wiebelen geslagen. Ik ben nog steeds een beetje in shock en ontkenning. Mijn grootste kleintje krijgt al grote tanden.






Nadat ze gehoord had dat ik tegen een vriendin verzuchtte "hier ben ik nog niet klaar voor", stelde ze me 's avonds in haar bed gerust: "Ik ben er wel klaar voor hoor mama." Oef.

Reacties

  1. Glycerinesuppo’s: eens moeten gebruiken bij C toen ze een week of zes was. Ik was er effe ni goe van toen de apotheek zei dat het NIET met de bolle kant eerst er in moest. Wie verzint zo n dingen! 🙈

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn om te lezen dat niet alleen onze C. (paar weken ouder dan jullie kleuter) last heeft van een avondhumeur als ze na school in slaap valt 😁 Het was hier ook een tijdje constipatie troef met op den duur zelfs angst om kaka te doen. Wij geven nu op doktersvoorschrift elke ochtend een half zakje movicol met chocoladesmaak in de fles melk, helpt heel goed!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Movicol werd me ook al aangeraden, misschien toch eens proberen. Ze is alleen niet zo'n goeie drinker (ook dat is één van de oorzaken van de constipatie zeker), en ze drinkt nooit flessen melk. Ze drinkt gewoon af en toe een slokje of een half bekertje... maar toch. We'll give it a try. Merci voor de tip! (en ja, dat avondhumeur, 't is een fase zeker. Binnenkort kunnen ze er vast weer wat beter tegen).

      Verwijderen
  3. Constipatie bij zindelijk wordend kind: ervaring mee... bij ons werkte de lactulose wel, we zijn die wel ruim een jaar moeten blijven geven want als we stopten, stopte alles weer ;) maar nu alweer een jaar siroopvrij! Dus met veel geduld... succes!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. fijn om te horen! Hopelijk is het bij ons binnenkort ook achter de rug!

      Verwijderen
  4. Zo grappig die opmerking van ""Ik ben er wel klaar voor hoor mama". Fantastisch

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. echt hè. Dat is uiteindelijk het belangrijkste, het zijn hààr tanden :-)

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

Fresita Bakt: Indian Summer Cake

Om te spreken van een echte Indian Summer is het weer me iets te wisselvallig, maar voor de Indian Summer Cake uit het mooie boek "The Plant Pharmacy" van Lisette Kreischer is dit het ideale moment.




Dit boek is niet alleen een kookboek maar ook een naslagwerk met "kruidenportretten," waar heel wat bij te leren is over allerlei kruiden en hun geneeskrachtige werking. Het is laagdrempelig, want veel van de beschreven planten staan gewoon in je eigen tuin of groeien in het wild. Iedereen kan ergens wel madeliefjes of paardenbloemen vinden, om maar iets te zeggen. Bij elk beschreven kruid staat een recept voor een een geneeskrachtig drankje of een lotion en verder in het boek vind je enkele recepten per seizoen. Gebak, maar ook slaatjes, warme dranken en warme gerechten. Alle recepten zijn veganistisch.

Gisteren bakte ik de Indian Summer Cake. Met bramen en tijm. Een heerlijke combinatie, en volgens de auteur vullen die twee elkaar ook goed aan qua geneeskracht. Wat d…

uit met de mini's: Restaurant De Markt in Oostende

Dat een restaurant kindvriendelijk is, is mooi meegenomen, maar het belangrijkste is toch wel dat het eten er lekker is. En dat is allemaal het geval bij De Markt op het Wapenplein in Oostende, waar we toevallig terecht kwamen op een zaterdagmiddag in juli. Ons weekend aan zee verliep anders dan gepland doordat Jackie van een klimrek donderde en hierbij een complexe elleboogbreuk opliep. Ze werd opgenomen in het ziekenhuis AZ Damiaan (ook een aanrader trouwens, maar ik hoop toch van harte dat het niet nodig is), werd geopereerd en moest twee nachten blijven. Het werd weer maar eens bewezen: onze oudste dochter is een kranige meid.


Vrijdag na de operatie kon ze de hele dag geen eten in haar maag houden en ook voor het ontbijt op zaterdagochtend was haar eetlust nog miniem (wat ik anderzijds volledig begrijp, wat is dat toch met dat ziekenhuisontbijt?) maar toen we zaterdagmiddag dus door Oostende city kuierden (even langs de Zara voor kleren die gemakkelijk aan te trekken zijn over zo&…