Doorgaan naar hoofdcontent

Doen met de mini's: bak een brood

Het is eigenlijk zo simpel als wat, en toch heb ik me er nog niet vaak aan gewaagd. De broden die ik tot nu toe bakte, vond ik eigenlijk niet echt lekker. Nu ben ik ook niet echt een grote broodliefhebber, maar boterhammen blijven voor kleuters toch de handigste lunch voor op school, dus ons gezin kan toch moeilijk zonder.

Onlangs kwam ik erachter dat kleuters in Steinerscholen vaak brood bakken. Dat vond ik zo'n leuk idee, dat ik woensdagnamiddag besloot het er ook eens op te wagen. Ik had bloem en verse gist in huis, en dat is namelijk alles wat je nodig hebt om een brood te bakken. Dat, en een beetje water.








Ik vond het best spannend, dit experiment, omdat ik er zelf nog nooit was in geslaagd een degelijk brood te bakken, en nu liet ik me daarin bijstaan door twee onstuimige kleuters. Ze vonden het heerlijk: ingrediënten afwegen, voorzichtig roeren, het kneden (net klei! net plasticine!) en ook het rijzen was prachtig.



En ik vond het zowaar ontroerend om na twee rijsbeurten en een half uurtje bakken in de oven mijn twee ukkies zo trots naar dat brood te zien kijken en het te aaien en te zuchten "wat een mooi brood". (dat zeiden ze ècht).



Prachtig dat iets dat zo dagdagelijks en vanzelfsprekend is, plots heel bijzonder wordt door het zelf te doen en er op die manier aandacht aan te geven.


Zelden smaakten de boterhammetjes met choco bij het ontbijt zo lekker. Zeker voor herhaling vatbaar.



Ik gebruikte dit keer het basisrecept voor brood uit Happy Days met The Naked Chef van Jamie Oliver. Op zijn website staan nog heel wat fijne broodrecepten.


De volgende keer (of één van de volgende keren) waag ik me zeker eens aan het prachtige boek "Kookschool Brood en Banket" van Rodolphe Landemaine. Dat is uitgegeven bij uitgeverij Kosmos en ligt al een tijdje naar me te lonken. Ik was nogal overweldigd door de niet zo eenvoudig uitziende recepten, en voor deze keer wou ik het graag simpel houden. Maar in dit mooi vormgegeven boek staan er zo veel heerlijk uitziende broodrecepten dat ik ze wel allemaal zou maken!





Reacties

  1. zo tof, ik bak ook zelf brood, ik vind het nog steeds magisch, wat moet dat zijn als je kind bent! geweldig idee!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. super hè. Ik keek er altijd een beetje tegenop, maar eigenlijk kost het minder moeite dan naar de bakker gaan :-)

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besch…

Fresita leest: "Ondine" van Jennifer Vrielinck

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman mee om dat te laten signeren :-)



Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, en het verhaal …

#meiplasticvrij: wij doen mee! Mijn eerste bevindingen

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien.

Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic.



Toen ik hoorde over #meiplasticvrij besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond".


We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur.


Wat deed ik intussen…