Mademoiselle Fresita

Er was sprake van overdaad, dit jaar. Te veel chocolade. Dat zou best wat minder mogen (hopelijk leest de paashaas mee). Jackie en ik hebben er deze week al wat gesmolten en er een zalige taart van gemaakt. Naar een recept van Pascale Naessens dan nog ! Maar laten we wel wezen: genieten? Absoluut. Puur - net iets minder. Slank - euhm. Niet zo deze keer. Wel eenvoudig en om duimen en vingers bij af te likken. Het is dan ook een dessert, soms mag het gewoon. Waar Pascale bovendien nog suggereert om voor pure chocolade te gaan, slaan we ook die raad in de wind. Want ja: het opzet was van die paaseieren af te geraken. Dus het werd een mix van zwarte, bruine en witte chocola, vakkundig in duizend stukken gebroken door sous-chef Jackie. Ik ging de speculaasjes te lijf met de mixer, wat gesmolten boter erbij en een taartbodem mee bekleden (een stuk bakpapier is handig!) Chocolade smelten au bain marie, eitjes scheiden. Dooiers bij de chocolade, eiwit stijfkloppen (dat do...

1. lente! Ik weet het, ook in de voorbije weken werd er lenteweer (zelfs zomerweer) gesignaleerd, maar nu had ik ook (grotendeels) vrij op deze zonnige dagen. 2. hiermee volledig samenhangend: rokjesdag! 3. een zesjarig jubileum, en vooral: een lief dat daaraan denkt, en dat viert met bloemen, chocolade  én een terrasje  (niet het allerbeste eten, wél één van de sympathiekste uitbaters) 4. een ijsje achteraf 5. een ontbijtvergadering met de vriendinnekes, over La Dorlotterie 6. taart , die het werken op een zonnige zondagnamiddag draaglijker maakt 7. cultuur voor het kind , en vooral zien hoe het kind daarvan geniet. Later meer hierover! 8. het uitlezen van één van de beste boeken die ik de afgelopen maanden las. Misschien wel één van de beste boeken die ik ooit las. 9. koopjes doen bij Le Chien Vert (hoera, mooie tricotjes in turkoois en oker. Net als mijn nichtje van 8 verander ik regelmatig van lievelingskleur, en momenteel sta...

Ja, ik! Terwijl man en kind lustig uiltjes knappen in de zetel, toverde ondergetekende zowaar een chocoladecake én een rabarbermerenguetaart  uit mijn hoge hoed. Uit de oven eigenlijk. Anders dan Zsazsa voorstelt dient de taart niet om mijn schoonouders te imponeren (ik baarde zeer recent hun kleinkind, wat dat betreft zit ik nog wel even safe). Deze patisserie is voor ander schoon volk bestemd: op wat ongetwijfeld een prachtige zondagnamiddag gaat worden vindt alweer een bijeenkomst van de Fienen plaats, met wederhelften én nageslacht. Het is de eerste keer sinds mijn verjaardag dat wij elkander zien, dus daar horen taart en bubbels bij. Ik ben blij met het resultaat, hopelijk smaakt het zo goed als het eruit ziet. En als dat niet zo is, heb ik nog backup-lekkers uit een andere hoge hoed: stroopwafelcake (?) en kleine gebakjes uit de Hema. Een feest wordt het dus zeker. Het is trouwens voor Jackie de eerste ontmoeting met een heleboel vriendjes. En straf genoeg is z...

De tijd lijkt almaar sneller voorbij te vliegen. Mijn buik en zijn bewoner groeien als kool en de Fresita's tellen stilaan de laatste weken van het kinderloze leven af. Ook de laatste werkweken komen stilaan in zicht, en deze laatste loodjes zijn behoorlijk volgeboekt. Op professioneel vlak, maar ook daarbuiten. Vermoeiend, maar ook leuk. Op een rijtje: - de eerste voorbode van de lente, waarop ik zonder jas (maar met een dikke trui en wantjes) naar buiten ging, mét zonnebril - een postpakketje, helemaal uit Atlanta, van een dierbaar iemand die ik ooit in Griekenland leerde kennen. Zoveel kilometers tussen ons, maar elk jaar komt er een kerstkaartje en dankzij facebook is het contact de laatste jaren weer wat gemakkelijker en frequenter. En ook dankzij facebook kijkt ook zij nu vol spanning uit naar de geboorte van ons kindje. En dat werd nu dus verwend met een uitermate schattige badjas, in de vorm van een nijlpaard. Ik kan amper wachten haar erin te wikkelen. - een goeie ev...

Wie jarig is, trakteert, zo gaat dat ook op mijn werk. Mijn verjaardag was dan wel al een tijdje geleden maar toen lag ik in een ander land in de zon. De verleiding om het trakteren en vooral de daarmee gepaard gaande aandacht en kussen te laten passeren was er wel. Maar ik ben zelf altijd zo blij als iemand iets lekkers bijheeft. Vandaar deze zelfgemaakte muffins voor de collega's. chocolademuffins met stukjes chocolade, frambozenmuffins, appelmuffins met kaneel, perenmuffins met gember en bananenmuffins met walnoten. En daarmee weet u dan ook weer wat ik gisteren gedaan heb. Muffins bakken, en op weg naar den Delhaize voor ingrediënten van een dakloze complimenten krijgen over mijn "superbe poitrine". Ik voelde me volledig Nigella, gisteren.

De autorit op vrijdagavond na het werk - het heeft toch wel zijn charmes. Vooral als het al zeven uur geweest is en de meeste files al zijn verdampt. Extra troeven: de radio , waar Yves Desmet het even had over de geluksprofessor. Een minimum aan research leert dat het over Prof. Richard Layard gaat, en ik vermoede al dat het iets te maken zou hebben met dit boek . Schoonmama kreeg het als moederdagcadeau - omdat een beetje geluk toch voor iedereen een mooi cadeau is - en ook omdat ik er zelf ook wel eens graag in zou lezen... Maar die geluksprofessor dus, waarover Yves Desmet het had. Die zegt dat vrienden hebben pakken meer bevorderlijk is voor je geluk dan inkomen en werk. Dat spreekt voor zich - maar het is natuurlijk wel fijn om dat even bevestigd te horen. Desmet spreekt blijkbaar elke week af met zijn vrienden, een paar uurtjes maar, om even bij te praten. Dat klinkt geweldig. Elke week halen wij niet, maar om de paar weken is het toch wel prijs. Gisteren weer trou...

Afgelopen vrijdag kocht kocht ik een bundel gigantische rabarberstelen, zonder zeker te weten wat ik er mee zou doen. En zondag stuurde de goede fee zowaar een recept voor rabarbertaart. Een alternatieve versie van haar goddelijk uitziende merengue staat hier nu af te koelen. Qua goddelijkheid moet ik wel de duimen leggen, we moeten daar eerlijk in zijn. Ik had dan ook maar twee eitjes, waarvan één volledig het deeg in ging. Merengue van één eiwit is een beetje zielig. Aardappelmeel of maïsmeel had ik ook niet meer in huis, maar omdat we iets zochten dat het rabarbersap een beetje zou binden, leek puddingpoeder me wel wat. We zien wel. Maar ik ben er zeker van dat het heerlijk zal zijn. Ook al ziet het er niet echt uit. Ik weet het, het zou echt vanalles kunnen zijn, maar het is dus een rabarbertaart. Met een heel klein beetje merengue. Ik kan amper wachten tot ze agfekoeld is, hoe wel ik me in een verregaande staat van verzadiging bevind na een grote portie van de gemakkelijke m...

Bovenstaand de trailer van alweer een zeer schone film, alweer gezien in de zeer schone cinema Aventure in Brussel. Bij deze een warme oproep aan liefhebbers van mooie, verzorgde, nostalgische cinema's: ga naar Aventure! We weten allemaal wat er met veel te veel prachtige filmzaaltjes gebeurd is de laatste tijd, wat zou het jammer zijn als ook deze parel ten onder gaat. En ze hebben nog zo hun best gedaan, kijk hieronder maar (sorry voor de reclame bij het begin van het filmpje, ik wou dat ik kon zeggen dat ik daarvoor betaald werd, maar helaas...) Brusselse Cinema Aventure in een nieuw jasje gestoken envoyé par tvbrussel . - Regardez des web séries et des films. Zalige film trouwens, en nu heb ik het weer over het bovenste clipje: Les Emotifs Anonymes - met de sublieme Benoît Poelvoorde. Zowel meneer als mademoiselle Fresita waren uitermate opgetogen over een heerlijk avondje film na een lange werkdag, met daartussen zelfs nog verse witloofsoep met garnalen, zelfgemaakt a...