maandag 3 juni 2013

counting my blessings?

Ik ben sinds een paar weken de tel kwijt. Het is ook een beetje gek om stil te staan bij de kleine blijmakende details van het leven als het allergrootst denkbare geluk je deel is geworden. Zo'n boeleke is natuurlijk niet allemaal rozengeur en maneschijn (ja, bevallen doet zeer en neen, ze slaapt nog niet door, en ja, wasbare luiers betekent: veel wassen en neen, ze is niet altijd zo braaf als nu mevrouw. Ze weent soms ook.) Maar we voelen ons nog steeds zoals bij een prille verliefdheid en we genieten van Jackie, van elkaar en van alle lieve mensen om ons heen die ons op allerlei manieren gelukwensen. Overdonderend is dat - al die kaartjes, sms-jes, bloemen, cadeautjes...

We pikken stilaan de draad van ons leven weer op, maar dan met z'n drietjes. Jackie ging al mee groentetaart eten bij Arcadi, visjes eten bij de hipste visbar van de stad, werd feestelijk ontvangen bij La Villette (waar de onvolprezen dienster spontaan in gezang "baby'ke is geboren halleluja - hallo" uitbarste) en ze vergezelde ons al op een heel aantal wandelingetjes - meestal op de buik van meneer in de emeibaby (een aanrader!). Want we hebben voorlopig geen kinderwagen. Er staan een paar occazies bij onze ouders voor als we van gedacht moesten veranderen - waaronder één vintage uit het begin van de jaren '70, waar zowel Fresita als haar broers ooit in lagen - maar voor Brusselse appartementsbewoners is een kinderwagen volgens mij echt geen gerief. We gaan voluit voor dragen. Met de Emeibaby zoals gezegd, met een geërfde tricot-slen in prachtig appelblauwzeegroen en een mooie rode geweven draagdoek die ik kreeg van mijn vriendinnekes. Die laatste durfde ik nog niet aan op een uitstapje, maar dochterlief zit er momenteel wel in te snurken, lekker tegen me aan. Heerlijk - vooral omdat dit een eind maakte aan een ochtendlijk huiluurtje dat niet op te lossen was met een tiet of een droge luier.

En wat de draad van ons leven weer oppakken betreft: ik fabriceerde afgelopen weekend zowaar mijn eerste postnatale naaisel! voor haar uiteraard:


De bij de naaivriendinnekes zeer populaire minikrea - met dank aan de Kapucijnaap voor het uitlenen van het patroon. Zeer handig draagdoekgerief volgens mij: een jas met een broekje aan en een kapje op - dat is alvast geen muts die we kunnen verliezen en geen jasje of truitje dat naar boven kan kruipen.

Simpel patroontje, met heldere uitleg. Zelfs al is die in het Deens (net als de taal van de liefde is die van de naaisters nogal universeel). Er zijn nog een handvol baby's die recht hebben op kadootjes van onzentwege. Misschien maak ik er nog een paar.

2 opmerkingen:

  1. Die minikrea ziet er nog wat groot uit voor dat minimeisje erin.

    't Zat precies in een wip in elkaar? De Engelse uitleg staat hier: http://minikrea.dk/db/downloads/MiniKrea_10550_EN.pdf

    BeantwoordenVerwijderen
  2. 't is het tweede maatje. Ik wou me de teleurstelling besparen iets te maken dat uiteindelijk te klein zou blijken te zijn - maar die kleinste had zeker ook gepast. Zonder er extra naadwaarde aan te knippen. Maar fijn, deze kan dan iets langer meegaan. Merci voor de link - eens kijken of ik iets verkeerd gedaan heb :-)

    BeantwoordenVerwijderen