Mademoiselle Fresita

Het was al even geleden en opeens komt er dan vanalles uit mijn vingers. Of vanonder mijn naaimachine - onderandere. Kleine dingetjes, maar ik ben tevreden. Vandaag afgewerkt: Een vlaggenlijntje. Regelmatig verandert mijn living in een vlaggenlijnfabriekske, ik maak die dingen haast aan de lopende band. Als kadookes voor vriendenkindjes en op aanvraag voor wie dat wil. Soms in de kleurtjes of motiefjes van de suikerboontjes of het geboortekaartje, in de mate van het mogelijke. Fijn boven het kraambed en in de living tijdens de eerste weken / maanden van veel babybezoek, daarna leuk op de kinderkamer. Mijn dochter begon te reclameren: iederéén heeft vlaggetjes. Waar blijven die van mij? 't Kind had gelijk. Er was nog wat kersjesstof over van de suikerbonenzakjes en aangezien ik tegenwoordig nogal fan ben van de combinatie blauw-rood, was de keuze snel gemaakt. Helaas-pindakaas net niet op tijd af voor de babyborrel vorige week - die nochtans niet echt vroeg viel. (En voor de ...

Onze kleine pruts is uit haar kleinste überschattige slaapzakje gegroeid. En omdat die dingen wel regelmatig in de was zitten of nat aan de droogrek hangen, hebben we behoefte aan een extra exemplaartje dat wel past. Het boekje Cool Baby  en een afgedankte trui van meneer brachten soelaas. Gisteren werd tijdens de dutjes een zachte, bruine, teddy-achtige slaapzak in elkaar gebokst. Met een klein probleem, zoals u kan zien: een veel te grote halsopening en meteen ook te grote armsgaten. Ze kan er helemaal met haar gezicht in verdwijnen, en dat is net iets dat je wil vermijden... In het boekje staat de raad om zelf de vorm van de halslijn aan te passen, maar dat is zo'n zonde door dat stukje tricot - en bovendien zie ik het niet echt zitten om die zware metalen rits door te knippen... Ik dacht aan stukjes velcro om het boeltje om te plooien? Het past dan wel niet helemaal aan bovenaan, maar is dat eigenlijk een probleem? Iemand tips? Want ik vind het wel best mooi, dat slaapza...

Ik ben sinds een paar weken de tel kwijt. Het is ook een beetje gek om stil te staan bij de kleine blijmakende details van het leven als het allergrootst denkbare geluk je deel is geworden. Zo'n boeleke is natuurlijk niet allemaal rozengeur en maneschijn (ja, bevallen doet zeer en neen, ze slaapt nog niet door, en ja, wasbare luiers betekent: veel wassen en neen, ze is niet altijd zo braaf als nu mevrouw. Ze weent soms ook.) Maar we voelen ons nog steeds zoals bij een prille verliefdheid en we genieten van Jackie, van elkaar en van alle lieve mensen om ons heen die ons op allerlei manieren gelukwensen. Overdonderend is dat - al die kaartjes, sms-jes, bloemen, cadeautjes... We pikken stilaan de draad van ons leven weer op, maar dan met z'n drietjes. Jackie ging al mee groentetaart eten bij Arcadi , visjes eten bij de hipste visbar van de stad , werd feestelijk ontvangen bij La Villette  (waar de onvolprezen dienster spontaan in gezang "baby'ke is geboren halleluja - h...

een nieuwe week, de eerste van het jaar zelfs. En ook nog een klein stukje vorig jaar. Ik genoot van: - mijn vriendinnen en hun aanhang , in een fijne omgeving, een opperbeste sfeer en met fijne cadeaukes - lekker eten (Joke, dat ijs met chocoladesaus en verkruimelde Jules Destrooperwafeltjes is echt to die for) - twee nieuwjaarsfeestjes in familieverband - de kennismaking met zeer aangenaam overzees gezelschap - het uitlezen van een boek - het beginnen in een ander boek - echte Babelutten en niet echte maar toch lekkere neuzekes - de beste groententaart van de wereld in een stukje Parijs in Brussel - een prachtige film en bij uitbreiding een gezellige avond - een geslaagd naaiprojectje naar de tutorial van Polkadotjes - een gezellige avond met enkele vriendinnekes - een fijne verrassing van mijn tante uit de stock van haar vroegere winkel - een snuffelsessie samen met de mama tussen mijn eigen babykleertjes (het wordt zoeken naar het evenwicht ...

* op onze pantoffels Dat was hoe wij het nieuwe jaar inzetten. 't Was iets meer rock-and-roll dan dat nu klinkt - want we waren wel met een hoop vrienden samen en er kwamen cava (of kidibull), lekker eten en pakskes aan te pas - maar urenlang dansen in blitse outfits is al een paar jaar niet meer aan mij besteed. Toch niet op oudjaarsavond. We trokken met de Fienen en hun aanhang het bos in om een paar dagen te 'kamperen'. In een kampeerhuis met bedden en een keuken, dus echt kamperen is dat niet, maar toch best wel basic allemaal. Zeven fienen, zes mannen, 12 kinders waaronder twee baby's en twee in de maak. Oudjaar vieren wij alternerend met onze twee vriendengroepen - het was dus een mooie gelegenheid mijn berichtje van twee jaar geleden te herlezen. Wat is er sindsdien veranderd? Eigenlijk niet zo overdreven veel. Buiten dan die buikbewoner hier. Maar ik vrees nog altijd de chaos die dat met zich mee gaat brengen. Vandaar mijn soberheidsvoornemen (weinig kopen ...

Het jaar loopt stilaan op zijn laatste benen, en dat betekent al een paar jaar hetzelfde: een paar weekjes thuis om me, samen met mijn naaimachine, voor te bereiden op  La Dorlotterie . Op zondag 9 december is het weer zover: van 12u tot 18u moet je in Den Hemel in Zichem zijn voor je kadootjesjacht. Zoals altijd: handgemaakte juwelen bij Billy Rose, naaisels voor groot en klein bij mij. Intussen ook al vaste waarden: Hillie's Heerlijke Heerlijkheden van "Zo Zoet" en de rockabillyjurkjes van Lucille . Fotografe Isabelle zal er zijn met haar mobiele fotostudio voor originele kinderportretten en ook Bo is er weer, met kaartjes en prachtige beschilderde serviesjes. Nog meer kaartjes kan je vinden bij Ladylief. Gloednieuw: ecologisch design bij de piepjonge webshop Ecodeluxe . En we zijn nog meer lief voor de natuur en de wereld: de Kleuterstraat , een webshop voor kinderkleding, verkoopt alleen wat ecologisch verantwoord is of fairtrade. Mocht u daar uw keuze niet kunnen m...

Tja, soms blog ik gewoon een paar weken niet, en dan weer heel intensief een tijdje wel... En al mijn voornemens ten spijt kan ik u zeggen: dat zal nooit veranderen. Dus bij deze gooi ik dat voornemen overboord: u hoort wel van mij, als ik daar zin in heb, maar soms ook een hele tijd niet. Dan kom ik u wel eens tegen op café, of komt u maar eens langs als het wat lang geleden is. Dus bij deze: mijn excuses voor mijn niet zo regelmatige bloggedrag. 't Is niet zo dat er niets blogwaardigs gebeurt hoor, in mijn leven. Integendeel eigenlijk. Groot nieuws dus: er wordt hier aan gezinsuitbreiding gedaan. De mensen aan wie ik het persoonlijk wou vertellen zijn inmiddels ongeveer allemaal op de hoogte, dus nu kan het ook via deze weg: in mei krijgen wij een kindje, een kindje dat nu dus al een zestiental weken groeit in mijn buik en dat tot nu toe al geweldig goed doet. Soms kan je het een beetje zien, afhankelijk van wat ik aanheb (de nieuwe creatie waarover ik het onlangs had is comfo...

Ik heb iets op te biechten: ik ben een pathologische uitsteller. Ik stel hoogzwangere dames op de proef die heel graag een vlaggenlijntje willen meenemen naar het moederhuis enzo. Dat soort zaken. Het was vroeger al duidelijk: ik functioneer het beste als ik eigenlijk geen tijd meer heb. Dat valt lelijk tegen als je zelfstandige in bijberoep wil zijn. Uitstelgedrag en het daarmee gepaard gaande gebrek aan zelfdiscipline maakt dat ik nogal regelmatig een vrije dag doorbreng zonder iets noemenswaardigs te doen. En daar voel ik me dan wel altijd schuldig over, want zomaar zonder scrupules niets doen, dat lukt me toch niet zo heel goed. Daar zit mijn opvoeding door een bezige bij bij uitstek voor iets tussen denk ik. Maar nu was 't vandaag wel efkes nodig dat ik iets presteerde. Zondag sta ik namelijk op de bePARKte oplage  en ik heb eigenlijk niet meer zo gek veel in stock, nadat ik op bescheiden wijze geplunderd werd op de RetroBoulevard. Op zich goed nieuws natuurlijk, maar die st...

Ik ben precies mijn blogreflex kwijt, die moet ik terug aanleren. Zondag was het dus retro boulevard , en man man man wat was me dat een feestje. Het weer zat mee, en mede daarom zakte er zo maar even 5000 man en vrouw en kind af naar park Cerkel. Het was echt prachtig, met massa's mooie mensen in mooie kleren die dankzij het plaatselijke kapsalon  bovendien ook de juiste suikerspinkapsels en valse wimpers droegen. Die smulden van allerlei lekkers  en al het bier en de cava veel te snel opdronken. Die dansten op geweldige live-muziek en die ook een groot stuk van mijn stock opkochten. Missie geslaagd dus!   Bovendien blijkt mijn schoonvader een begenadigd barbershop-zanger. In een stijlvolle outfit. Ik kan me niet voorstellen dat er op dit evenement geen vervolg komt. Hou het dus maar in de gaten, want volgend jaar wil je er echt bij zijn.

Diest mag dan wel deel uitmaken van de roemruchte marginale driehoek , de oranjestad doet wel haar best. Morgen bijvoorbeeld is er de Retro Boulevard , en dan gaan we hoegenaamd niet hakken, jumpen, gabberen of tunen. Hoewel, er is een oldtimertreffen. Geen chromed out pussywagons denk ik, maar wel veel ander schoons. Ook mademoiselle zal er zijn, met een kraampje op de jardin des souvenirs. Voor de gelegenheid heb ik mijn bestaande assortiment een extra retro-toets proberen mee te geven, met nog meer polkadots, kriekskes en andere frivoliteiten. Zoals daar zijn: een A-lijnrokje (het model is niet echt fifties, maar het stofje toch een beetje) Een setje schattige handtasjes: Zo. Nu ga ik een stapel t-shirtjes voorzien van een vespa in flockfolie. Tot morgen, tussen 14u en 19u in Diest!

Het oorspronkelijke opzet van deze blog wordt wel eens vergeten. Vooral door mij. Die luidde "stoefen met wat je gemaakt hebt". Hoog tijd om me weer eens bezig te houden met mijn core business, me dunkt. Dit rolde de afgelopen week van onder mijne Pfaff (die geen belastingen ontduikt en niet naar Duitsland gaat verhuizen en ook niet stiekem Germaine heet): een omkeerbare jurk maat 110 een rokje, voor een meisje van ongeveer 10 Dit rokje is eigenlijk een herwerking van een jurkje dat ik al veel eerder maakte, maar waarvan ik niet zo tevreden was (voor de kenners: er stonden Prym-drukknopen type 'anorak' aan, en die zijn volgens mij veel te zwaar en te straf voor fijne katoentjes). Tegenwoordig werk ik met het type 'jersey', en dat lijkt tot nog toe een veel beter idee. op bestelling: een pamperzak en een slab voor Manon op wiens geboortekaartje aardbeien staan verder op het programma, op bestelling: 3 vlaggenlijntjes, een pamperzak, no...

De zon ja. Ze scheen vandaag en 't zou stilaan tijd worden ook. En als 't schoon weer is, dan trekken wij graag richting onze roots op de grens tussen Hageland en Kempen. Voor een verdienstelijke lunch  en een fikse wandeling in de zon en in goed gezelschap (van twee verliefde vlinders, ezels, geitjes, een hangbuikzwijn en een goede vriendin). Gisteren was het eigenlijk ook schoon weer, een prachtige dag om in Bruxelles-ma-belle te genieten van de Zinneke-parade. Ware het niet dat ik pas in de namiddag wakker werd van 's mans woorden "het is wel al halftwee hè slaapkopke". De geneugten van het kinderloze bestaan - het kan gebeuren. Maar toen moesten er nog voor 's avonds vier vlaggenlijntjes genaaid worden, op bestelling. Want 's avonds waren er alweer andere sociale verplichtingen. Geen Zinneke dus, wel Luiz, Loes, Nore en Hieperdepiep. Hieperdepiep werd vanochtend al voor het ochtendgloren al afgeleverd - omdat ik onterecht vreesde dat de vlaggen ander...

Hier en daar lopen er een paar mensen rond die perfect kunnen inschatten wat ik mooi vind. Fijn als net die mensen mij verblijden met hun eigen miskopen. Van een collega kreeg ik bijvoorbeeld onlangs dit: de okergele kousen , en het rode truitje , met hartjes. Het ene was gekocht bij één of andere één kopen, één gratis-actie (als ik het goed begrepen had) - het andere in een opwelling, een soort van coup de foudre die volledig verdwenen bleek bij het thuiskomen. Meer iets voor Fresita dacht ze. En terecht! Enorm blij was ik. En ze wou er geen centen voor. Zoveel gulheid kon ik natuurlijk niet onbeantwoord laten. Ze bleek al eerder fan van mijn naaikunsten en is de trotse bezitter van een ritstasje en van een schoudertas van mijn hand. Ik wou dus wel weer iets naaien, maar kampte even met een gebrek aan inspiratie. Tot ik zag dat deze goede fee wel érg voorzichtig omsprong met de drinkbus die ze dagelijks mee naar het werk brengt. In de oorspronkelijke doos, volledig geplastifice...

Zondagavond...zonovergotendagavond. En ik zat het grootste deel van deze dag binnen, zonder direct zonlicht. Gisteren ook. Maar we worden daar voor betaald en 't is op 't werk best gezellig op zondag. Bovendien is er op zondag ook taart ! En omdat weer zo mooi is, mag dat taart met rabarber zijn! Dat was dan meteen mijn recentste geluksmomentje van de week. Wat hadden we nog? Sport! Zeer vreemd dat ik (sporthater, weet u wel) dat in mijn lijstje van blessings opneem, maar ik genoot vanochtend zowaar van mijn toerkes op de Finse Piste in Looi . Ik had zelfs bijna spijt dat ik moest stoppen (door het zomeruur was de vrije voormiddag nog korter dan anders). Het feit dat ik voor één keer tijdens het lopen niet zwolg in zelfmedelijden, kwam natuurlijk ook door het weer. Heerlijk toch. Vanochtend ook precies goed om te lopen: zonnig, maar niet te warm. De zon zorgde voor nog meer vertier tijdens deze eerste echte lenteweek: meneer en ik wurmden ons vrijdag op ons vierkante meter te...

Het idee was er al lang, de uitvoering liet uiteraard op zich wachten. De eerste prototypes vielen een beetje tegen, maar uiteindelijk ben ik blij met het resultaat: het losse kraagje! eentje in hele mooie authentieke vintagestof met bambi's van bij de Bonny en Mia (een inmiddels ter ziele gegane knotsgekke winkel waarover Zsazsa ooit stoefte) effen rood, met een mooi wit knoopke in 't midden wit met zwarte stipjes (ook ooit gekocht in bovengenoemde winkel, dus ook authentiek vintage) - ook met een knoop in 't midden. Ik vind het wel tof. Een beetje trompe l'oeuil, alsof je een schoon zedig bloesje onder je truitje draagt. Heel simpel, gewoon een kraagske tekenen, stof dubbel nemen, aan elkaar naaien. Achteraan sluiten met een stukje velcro. Ik ging op zoek op 't net naar tips en vond link met een velhelderend filmpje . Het stuk dikke stof dat Miss Cole aanraadt, bleek toch niet zo'n goed idee. Ik heb het geprobeerd en het resultaat waren stijv...

Na een paar weken leven op mijn eigen ritme (zéér langzaam that is) was het best een heftige week. Een meer dan fulltime werkweek met bovendien massa's (nu ja) avondactiviteiten: ik vertelde al over de Gemaakt-workshop  en de dag daarna schoof ik alweer met mijn Pfaff aan voor de maandelijkse Fou de Coudre-avond . Ik maakte er een paar papieren-zakdoeken-zakjes: van een restje gewatteerde stof - niet helemaal mijn ding met die beertjes maar eigenlijk toch wel een klein beetje schattig. Te koop, voor vijf euro per stuk. Roept u maar! Gisteren was het trouwens weer tijd voor de Kunstkaai in Diest, en het was een succes. Gezellig, veel bekend volk en een goede verkoop. Dat had wel even wat voeten in de aarde - mijn zelfvertrouwen stond op een wel erg laat pitje toen ik na twee uur nog helemaal niets verkocht had - maar plots liep het wel los en gingen er toch een paar hemdjes, jurkjes en mutsen over de toonbank. Oef - een mens zou nog aan zichzelf beginnen twijfelen :-) Zo, kl...

't Was een helse rit door de regen naar Brugge en terug waard: Een jurkje in tricot, met draakjes. Bijna volledig met de overlock gemaakt, op de afwerking van mouwen en zoom na, dat was met de tweelingnaald. Die had ik nog nooit gebruikt. Weer iets bijgeleerd van Miek dus! Ik ben tevreden, hoewel ik het toch wel eens aan wil zien, deze jurk, want ik kan er me niet zoveel bij voorstellen. Maar dat zal voor volgende week zijn - Renée, één van de petekinderen van meneer wordt vier en u raadt al wat er in haar pakje zal zitten...

Het wordt stilaan een traditie in mijn leven - en tevens één van de leukere periodes van mijn jaar: de aanloop naar La Dorlotterie...  Nog een tweetal weekjes en het is weer zo ver: kerstshoppen in Den Hemel . Met vaste waarden  Billy Rose  voor handgemaakte juweeltjes en it fits for kids voor outlet kinderkledij (die bovendien uitverkoop houdt, dus dit keer zijn er - nog meer dan anders - geweldige koopjes op de kop te tikken!). Voor de tweede keer is er nu ook Lucille  voor kledij en accessoires met een rockabilly-twist en ook fotografe Isabelle is weer van de partij: zij maakt ter plaatse de prachtigste retro-portretten van je kinderen. Lady Lief verkoopt zelfontworpen kerstkaartjes en bij Les fauteuils de bonheur  doet Anja de mooiste dingen met oude zeteltjes en stoelen. Ook voor kussens en dekentjes ben je bij haar aan het juiste adres. We zorgen uiteraard voor een speelhoek en er is kindergrime... en als kers op de taart verkoopt Hildegarde de heerl...

Een schande is 't, mijn blog zo verwaarlozen. Maar voor de afgelopen week heb ik een geldig excuus: we waren aan de zee en er is daar geen internet. Niet overal aan de zee, dat weet ik - maar daar waar wij zaten was er geen internet en eigenlijk was dat een substantieel deel van onze vakantie: geen mails, geen facebook, geen oeverloos gesmurf. Maar dus ook geen geblog. Wat dan wel? Genaaid verdekke, kijk maar: drie pilotenmutskes in teddystof, twee schortjes in toile-cirée, twee badcapes voor baby's, twee pamperzakken, één grote slab in toile-cirée en twee kleine katoenen babyslabkes. En dan nog een paar dingen die zo goed als af zijn maar waarvoor ik het juiste garen of het juiste biaislint ofzo niet bij had. Je suis contente. Ook al is de stapel boeken die ik meehad onaangeroerd. Heb me wel door de Knacks en aanhangsels van de laatste zes maanden geworsteld - dus ik ben weer helemaal mee. Wie graag wil weten hoe dat nu weer zat met die Arabische lente en hoever ze in juni ...

In opdracht: een gereedschapszakje voor Billy Rose . Want Billy Rose volgt lessen voor het echte juwelenwerk - en daar komen vijlen en zagen en allerlei tangen aan te pas. Je kan daarvoor in de betere doe-het-zelfzaak handige etuis voor kopen - maar 'mooi' zijn die bezwaarlijk te noemen. En uiteraard heeft Billy Rose - net als ik - een voorliefde voor mooie dingen. Als 't lelijk is, halen we 't liever niet in huis. Daarom zette ze mij aan het werk. Op enkele praktische eisen betreffende de grootte en het aantal zakskes kreeg ik carte blanche. Ik vind het geslaagd. Hopelijk zij ook!