Doorgaan naar hoofdcontent

Uit met de mini's: het blotevoetenpad

Zaterdag was ooit zo ongeveer mijn favoriete dag. Onlangs ben ik erachter gekomen dat dat al een hele tijd niet meer zo is. Dat mijn kinderen zaterdag geen reden vinden om uit te slapen, dat vergeef ik hen nog wel. Maar het lijkt er zo'n beetje op dat mijn dochters het een beetje moeilijk hebben met het vrije van zo'n vrije dag. Op weekdagen verloopt de ochtendspits hier tegenwoordig doorgaans enigszins vredig (let op mijn voorzichtige woordkeuze). Het is ook doelgericht: rond tien na acht willen we de deur uit. Voor die tijd moeten we ontbijten, wassen, aankleden, haren kamen en tanden poetsen. Dat gaat niet zonder de spreekwoordelijke slag of stoot, maar het lukt ons meestal wel.



Op zaterdag placht ik te denken: ze moeten al zo veel. Vandaag mag het wat rustiger. Lekker lang ontbijten, lummelen in pyjama, kleuren, kliederen, spelen, rommel maken... en als iedereen (lees: ook de uitslapende ouder) wakker is, kunnen we eventueel een buitenhuizige activiteit doen. Klinkt goed en toch niet overdreven idyllisch, dacht ik. Maar dat werkt zo dus niet voor mijn kuikentjes. Het lijkt of ze meer structuur nodig hebben, en het vooruitzicht op een leuke activiteit.

Afgelopen zaterdag hebben we meteen ons nieuwe inzicht in de praktijk omgezet: na het ontbijt trokken we naar Het Blotevoetenpad in Zutendaal. Jackie keek er geweldig naar uit, en het was ook best wel tof.


Maar ook een beetje pijnlijk. Ik denk dat de droogte van de afgelopen weken ook maakte dat er iets minder afwisseling in het parcours was. Tegen het einde waren er wel wat waterpartijen, maar ik veronderstel dat er onderweg toch wel enkele plassen opgedroogd waren.


Ook de peuter in de draagdoek op de rug (voor een vierjarige is het traject dan wel perfect, voor een tweejarige is het nog wat te uitdagend) maakt dat mijn maatjes 38 wat veel gewicht mee te zeulen hadden op niet zo'n grote oppervlakte, een euvel waarvan je je pas bewust wordt als je blootsvoets over dennenappels stapt.



Maar dus: het blotevoetenpad is een aanrader voor kleuters en lagereschoolkinderen, en ook nog best fijn voor hun "volwassen begeleiders".


Wij gingen trouwens nadien iets eten in De Kapelanij, een tof restaurant in samenwerking met mensen met een beperking. Op wandelafstand van het blotevoetenpad. Dik oké en bijzonder kindvriendelijk.





Het blotevoetenpad eiste al mijn aandacht op en ik vergat zowaar foto's te maken. Daarom koos ik een paar rechtenvrije afbeeldingen op het wereldwijde web. Dus deze foto's zijn niet van mij. 

Reacties

  1. Goeie tip voor deze zomer �� In Averbode heb je ook het klompenpad. http://www.klompenmuseum.be/klompenbelevingspad.htm Nog niet gedaan maar wel leuk. Voor Lucille nog wat lastig denk ik. Of vertelsels in het kabouterbos in Kasterlee. http://www.visitkasterlee.be/product/110/dagvertellingen-op-kabouterberg

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. dat klompenpad staat ook op ons lijstje. En ja, het Kabouterbos, ook een goed idee! Dankjewel!

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De Fresita's testen uit: kant-en-klaar-maaltijden van Pascale Naessens

Zonder zever: kant-en-klaar eten, dat komt hier eigenlijk zelden in huis. Maar als Pascale Naessens kant-en-klaar-schoteltjes lanceert, dan word ik wel heel nieuwsgierig. Hoe rijmt Pascale Naessen kant-en-klaar met haar hoge eisen voor versheid, zonder bewaarmiddelen... zou dat dan nog lekker zijn?





Ik mocht bij Delhaize enkele schoteltjes gaan halen die wij hier thuis aan strenge proeven onderwierpen.

Omdat ik het oordeel van mijn dochters over eten niet echt altijd even serieus kan nemen, nodigde ik een andere kritische proever uit.




Wat stond er op het menu:


"Kippenhaas met pompoen, bloemkoolrijst en tomatensalsa" en "Sobanoedels met courgette, wortel, broccoli en soja-hazelnotensaus".






Beide gerechten doorstonden de test glansrijk. Eenvoudig op te warmen in de microgolf en de kommen kunnen zelfs in een gewone oven. Wat ons beiden aangenaam verraste, was de knapperigheid van de groenten. Ik zeg het: het is al lang geleden dat ik nog een kant-en-klare maaltijd at, ma…

Fresita voedt op: het continuüm concept

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.


Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten en drank, besc…

O, kom er eens kijken

Sinterklaas is in het land en elk jaar proberen wij de hoeveelheid brol die hij binnenbrengt in te perken. Onder brol verstaan wij in dit geval: niet-duurzaam speelgoed. Ik houd niet van plastic. Daar zijn veel redenen voor, mijn liefde voor onze planeet is de belangrijkste. Bovendien vind ik houten speelgoed veel mooier en onze meisjes spelen er graag mee.

Soms kost het wel wat meer, maar wat een fijne ontdekking was het assortiment houten speelgoed van LIDL! (nu trouwens met grote kortingen).  Puzzels, auto's maar ook speelgoedeten, keukenaccessoires… Helemaal verliefd was ik op de meubeltjes voor een poppenhuis. Prachtig voor in ons IKEA-huisje dat maanden geleden al tweedehands op de kop werd getikt.




Jackie is er helemaal weg van, en de meubeltjes doen het geweldig in combinatie met de Sylvanian-konijntjes waar ze al een paar weken van droomde.



Wel plastic maar geen brol vind ik trouwens Playmobil. Omdat dat toch best duurzaam is. Mijn dochters spelen met de Playmobil waar ik …