Mademoiselle Fresita

Eén van mijn favoriete mensen gaat het weekend in Brussel doorbrengen. Niet samen met mij, maar samen met haar schoonfamilie. En terwijl de mannelijke helft van die familie zich gaat laven aan de negende kunst , willen de dames doen wat dames graag plegen te doen. Shoppen, koffietjes drinken en taartjes eten. Ze vroeg me om tips. En die tips kan ik net zo goed ook met u delen. Een lijstje aanraders voor wie houdt van duurzaam, van origineel, van ecologisch ...  allemaal in de Dansaertbuurt. Ik probeer niet al te zeer in herhaling te vallen. Want de Chicago werd de afgelopen weken al vaak genoeg bejubeld. Het is nochtans de ideale plek voor een koffie en een taartje tijdens het shoppen. Zeker gezien het feit één van de dames nog maar een paar maanden oud is, dan zijn de sanitaire voorzieningen alhier zeker een troef. Maar geen Chicago dus in onderstaand lijstje. 1. koffie en taart kan namelijk ook perfect bij Or . Ook al meermaals vermeld, ik weet het. Maar als je op zo'n weeke...

Vorig jaar werd ik moeder op moederdag. Mijn eerste moederdag was dan meteen ook mijn mooiste, veronderstel ik. Ik wacht geduldig af tot ik binnen een paar jaar twee beschilderde wc-rolletjes op een bierkaartje krijg, om mijn pennen in te zetten. Of wat er tegenwoordig geknutseld wordt. Ik ben natuurlijk niet alleen moeder maar ook dochter. Moederdag vieren gaat dus twee kanten uit. Op diezelfde moederdag vorig jaar gaf ik mijn eigen moeder een kleinkind cadeau, een metekind zelfs. Ook dat cadeau kan ik niet meer evenaren. Gelukkig zijn mijn moeder en ik geen grote materialisten. Liever een fijn moment samen dan een duur geschenk. Een kaartje dat zegt "ik heb eraan gedacht" maakt ons al superblij. Maar er bestaan natuurlijk wel mooie dingen. Wie moederdag-cadeautips zoekt, heeft misschien wel wat aan dit lijstje. Er zit vast wel iets bij waarvan jouw moeder, of de moeder van jouw kinderen, blij wordt. Tips voor moederdag dus. 't Is natuurlijk al vrijdag. Om tegen zond...

zondag is La Dorlotterie er weer! Van 12u tot 18u, een gezellige winkelnamiddag in café Den Hemel , Hoornblaas 107 in Zichem. Waaraan mag je je op deze kersteditie verwachten? handgemaakte juwelen van Billy Rose / leuke hebbedingetjes van Egeltje / prachtige handgemaakte retro-knuffels en accessoires van Meeniak / hippe en ecologische kleuterkleding van Kleuterstraat / kaartjes en grafische ontwerpen van Lady Lief / zwierige rokjes en andere handgemaakte kinderkleertjes van La Fille De François / prachtige dameskledij van Lily and the Lady (OMSK, Just in Case, Best Behaviour,...) / kleurrijke kinderspulletjes van Mademoiselle Fresita / ... nog meer leuks: - laat je bengel fotograferen bij Isabelle - kindergrime door Sarah - laat je velletje in de watten leggen door Hanne van La Farfalla - geniet van de heerlijke baksels van Hildegarde van Zo Zoet Bovendien komt Axel Janssens voorlezen uit zijn nieuwe boek: in "Kobe en de Knuffeldraak" beleeft Kobe (uit "Wat doet ...

- een bezoekje aan de vroedvrouw . We bekeken samen de uitslagen van de vorige echo, waaruit bleek dat onze dochter een geweldig gemiddeld kind is. Mooi zo. Uitblinken mag later nog, wees voorlopig maar enorm gemiddeld, meisje. Favoriet momentje: het luisteren naar haar hartje met de doptone. Daar kan geen plaat tegenop. - enthousiasme hier ten huize over een geboortekaartje. Ik zou het het liefst van al aan iedereen laten zien. Maar dat gaan we nog even niet doen. - vriendelijke bediening bij Publico - vrije dagen waarop er naaiprojecten werden afgewerkt: op bestelling: vlaggen voor Sam en Gitte een kussen dat ligt te wachten op een volgend rendez-vous met de bestemmeling - zelfgemaakte appelchips - het concreet uitwerken van één van mijn honderden pins op pinterest : koelkastmagneetjes gepimpt met washi-tape - een lief dat kookt - zwangerschapsyoga in Schaarbeek - zelfgebakken speculaas - een avond met lekker eten bi...

Terwijl de stad stilaan bedekt wordt onder een wit sneeuwtapijt en wij ons afvragen of we morgenvroeg heelhuids op het werk zullen geraken, maak ik de balans op van de tweede week van het jaar. De eerste week zonder tv. Dat laatste is een gevolg van een al lang gemaakt voornemen. Ik las wel eens - volkomen terecht overigens - "als je vindt dat je te weinig tijd hebt, kijk dan minder televisie". Zo waar. Ik ben een verstokte kijker. Zoals ik een pak koekjes niet in de kast kan laten liggen, kan er geen tv in mijn living staan zonder dat ik er overmatig veel naar kijk. Ik wou het wel eens proberen zonder - want de avonden dat ik er toch in slaagde de tv niet aan te zetten, vond ik steevast aangenamer. Productiever, creatiever, minder schuldgevoel en met een frisser hoofd naar bed. Na een paar uurtjes televisie lig ik namelijk steevast in een soort coma, wat de 7 meter van de zetel naar het bed tot een helse tocht maakte - de tussenstop langs de badkamer voor mijn afspraak met O...

een nieuwe week, de eerste van het jaar zelfs. En ook nog een klein stukje vorig jaar. Ik genoot van: - mijn vriendinnen en hun aanhang , in een fijne omgeving, een opperbeste sfeer en met fijne cadeaukes - lekker eten (Joke, dat ijs met chocoladesaus en verkruimelde Jules Destrooperwafeltjes is echt to die for) - twee nieuwjaarsfeestjes in familieverband - de kennismaking met zeer aangenaam overzees gezelschap - het uitlezen van een boek - het beginnen in een ander boek - echte Babelutten en niet echte maar toch lekkere neuzekes - de beste groententaart van de wereld in een stukje Parijs in Brussel - een prachtige film en bij uitbreiding een gezellige avond - een geslaagd naaiprojectje naar de tutorial van Polkadotjes - een gezellige avond met enkele vriendinnekes - een fijne verrassing van mijn tante uit de stock van haar vroegere winkel - een snuffelsessie samen met de mama tussen mijn eigen babykleertjes (het wordt zoeken naar het evenwicht ...

* op onze pantoffels Dat was hoe wij het nieuwe jaar inzetten. 't Was iets meer rock-and-roll dan dat nu klinkt - want we waren wel met een hoop vrienden samen en er kwamen cava (of kidibull), lekker eten en pakskes aan te pas - maar urenlang dansen in blitse outfits is al een paar jaar niet meer aan mij besteed. Toch niet op oudjaarsavond. We trokken met de Fienen en hun aanhang het bos in om een paar dagen te 'kamperen'. In een kampeerhuis met bedden en een keuken, dus echt kamperen is dat niet, maar toch best wel basic allemaal. Zeven fienen, zes mannen, 12 kinders waaronder twee baby's en twee in de maak. Oudjaar vieren wij alternerend met onze twee vriendengroepen - het was dus een mooie gelegenheid mijn berichtje van twee jaar geleden te herlezen. Wat is er sindsdien veranderd? Eigenlijk niet zo overdreven veel. Buiten dan die buikbewoner hier. Maar ik vrees nog altijd de chaos die dat met zich mee gaat brengen. Vandaar mijn soberheidsvoornemen (weinig kopen ...

De marktjes zijn intussen achter de rug, net als de eerste eindejaarsfeesten. Stuk voor stuk toppertjes. La Dorlotterie was gezellig, op de Kunstkaai verkocht ik nog een groot deel van mijn resterende stock en ik vierde al drie kerstfeesten in uitstekend gezelschap, met lekker eten en leuke cadeautjes. Babymans neemt inmiddels menselijke proporties aan, en 't is al een tijdje geleden dat ik mijn gewone jeans nog heb geprobeerd, maar ik vrees dat dat toch tevergeefs zou zijn. Gelukkig kreeg ik al van vier gulle mama's zwangerschapskleren toegestopt - inmiddels is mijn collectie groter dan wat ik ooit zelf bijeengeshopt zou hebben. En eens je zo'n zwangerschapsbroek hebt aangehad, dan hoeft die jeans met dat haarelastiekje en de openritsverberger plots niet meer zo nodig. Wat een zaligheid. Ik denk dat ik nooit nog iets anders ga aantrekken. Vrijdag mogen we nog eens gaan kijken naar ons nageslacht. En hopelijk weten we dan ook meteen of het een zoon of een dochter wordt. ...

Het idee was er al lang, de uitvoering liet uiteraard op zich wachten. De eerste prototypes vielen een beetje tegen, maar uiteindelijk ben ik blij met het resultaat: het losse kraagje! eentje in hele mooie authentieke vintagestof met bambi's van bij de Bonny en Mia (een inmiddels ter ziele gegane knotsgekke winkel waarover Zsazsa ooit stoefte) effen rood, met een mooi wit knoopke in 't midden wit met zwarte stipjes (ook ooit gekocht in bovengenoemde winkel, dus ook authentiek vintage) - ook met een knoop in 't midden. Ik vind het wel tof. Een beetje trompe l'oeuil, alsof je een schoon zedig bloesje onder je truitje draagt. Heel simpel, gewoon een kraagske tekenen, stof dubbel nemen, aan elkaar naaien. Achteraan sluiten met een stukje velcro. Ik ging op zoek op 't net naar tips en vond link met een velhelderend filmpje . Het stuk dikke stof dat Miss Cole aanraadt, bleek toch niet zo'n goed idee. Ik heb het geprobeerd en het resultaat waren stijv...

Een kerstweekend zoals het hoort. Met familie, veel en lekker eten, bubbels en pakjes. Waarvan sommigen gemaakt door ondergetekende. Grote broer kreeg een muts met flappen: Volledig geïnspireerd op model dat ik leerde maken bij Miek , maar dan aangepast aan zijn best wel grote hoofd. Andere gasten daagden dan weer op in een outfit van mijn hand: Ik glom van trots, dat spreekt voor zich. Dat deed ik trouwens ook toen deze foto me werd doorgestuurd, gemaakt nadat deze knapperd ook een Mademoiselle Fresita-muts in een pakje onder een kerstboom een paar kilometer verderop vond:

Een jaar geleden begon ik jurkjes te maken en intussen geraken ze stilaan verspreid. Er lopen al enkele mooie poppemiekes mee rond. Ik hoorde al veel moois over blije klanten Anna-Fiona, Mariebel, en zopas kreeg ik een fotootje van Tess doorgestuurd. Zie ze blinken. En je zou mij nu eens moeten zien blinken. Dat wilde ik maar even laten zien. Want nu wil ik eigenlijk gaan slapen. Heb namelijk tot daarnet gewerkt aan cadeautjes voor twee jarige vriendinnetjes. En dan is 't nog niet af. Morgen verderwerken, hoewel er voor morgen inmiddels ook al enkele andere plannetjes gesmeed zijn (onder andere pintjes drinken in de Roskam , jochei!). Maar we komen er wel! *voor Nederlandse lezers: schone kleedjes zijn mooie jurkjes, geen zuivere tapijtjes.

Ik werd er al door Noëmi voor gewaarschuwd, en 't is waar wat ze zeggen: het bananenbrood van Sophie Dahl is fantastisch! Manmanman wat een heerlijkheid! Ik vind het nu al jammer dat de rest van het brood (eigenlijk meer een cake) is afgekoeld, want die warme stukjes met een beetje boter... één woord: zàààlig. En wat nog beter is: van het kookboek van Sophie Dahl, dat ik momenteel leen van mijn schoonzus, heb ik van mijn andere schoonzus en mijn broers een eigen exemplaar gekregen! Driewerf hoera, alweer een mooie aanwinst voor mijn kookboekenrek. En bovendien hoef ik me er geen zorgen meer over te maken dat ik een boek dat niet van mij is vuil zou maken bij het koken. Want kookboeken worden nu eenmaal vuil, bij mij toch. Bij elk recept zit er als het ware een staaltje, in de vorm van een klodder saus of een vetplek. Maar ik vind dat eigenlijk niet zo erg. En ja, er is nog meer moois te zien op de foto: een greep uit de kerstboomoogst van 2010: een supermooie waterkoker in de v...