Mademoiselle Fresita

Het was al even geleden en opeens komt er dan vanalles uit mijn vingers. Of vanonder mijn naaimachine - onderandere. Kleine dingetjes, maar ik ben tevreden. Vandaag afgewerkt: Een vlaggenlijntje. Regelmatig verandert mijn living in een vlaggenlijnfabriekske, ik maak die dingen haast aan de lopende band. Als kadookes voor vriendenkindjes en op aanvraag voor wie dat wil. Soms in de kleurtjes of motiefjes van de suikerboontjes of het geboortekaartje, in de mate van het mogelijke. Fijn boven het kraambed en in de living tijdens de eerste weken / maanden van veel babybezoek, daarna leuk op de kinderkamer. Mijn dochter begon te reclameren: iederéén heeft vlaggetjes. Waar blijven die van mij? 't Kind had gelijk. Er was nog wat kersjesstof over van de suikerbonenzakjes en aangezien ik tegenwoordig nogal fan ben van de combinatie blauw-rood, was de keuze snel gemaakt. Helaas-pindakaas net niet op tijd af voor de babyborrel vorige week - die nochtans niet echt vroeg viel. (En voor de ...

- een bezoekje aan de vroedvrouw . We bekeken samen de uitslagen van de vorige echo, waaruit bleek dat onze dochter een geweldig gemiddeld kind is. Mooi zo. Uitblinken mag later nog, wees voorlopig maar enorm gemiddeld, meisje. Favoriet momentje: het luisteren naar haar hartje met de doptone. Daar kan geen plaat tegenop. - enthousiasme hier ten huize over een geboortekaartje. Ik zou het het liefst van al aan iedereen laten zien. Maar dat gaan we nog even niet doen. - vriendelijke bediening bij Publico - vrije dagen waarop er naaiprojecten werden afgewerkt: op bestelling: vlaggen voor Sam en Gitte een kussen dat ligt te wachten op een volgend rendez-vous met de bestemmeling - zelfgemaakte appelchips - het concreet uitwerken van één van mijn honderden pins op pinterest : koelkastmagneetjes gepimpt met washi-tape - een lief dat kookt - zwangerschapsyoga in Schaarbeek - zelfgebakken speculaas - een avond met lekker eten bi...

De zon ja. Ze scheen vandaag en 't zou stilaan tijd worden ook. En als 't schoon weer is, dan trekken wij graag richting onze roots op de grens tussen Hageland en Kempen. Voor een verdienstelijke lunch  en een fikse wandeling in de zon en in goed gezelschap (van twee verliefde vlinders, ezels, geitjes, een hangbuikzwijn en een goede vriendin). Gisteren was het eigenlijk ook schoon weer, een prachtige dag om in Bruxelles-ma-belle te genieten van de Zinneke-parade. Ware het niet dat ik pas in de namiddag wakker werd van 's mans woorden "het is wel al halftwee hè slaapkopke". De geneugten van het kinderloze bestaan - het kan gebeuren. Maar toen moesten er nog voor 's avonds vier vlaggenlijntjes genaaid worden, op bestelling. Want 's avonds waren er alweer andere sociale verplichtingen. Geen Zinneke dus, wel Luiz, Loes, Nore en Hieperdepiep. Hieperdepiep werd vanochtend al voor het ochtendgloren al afgeleverd - omdat ik onterecht vreesde dat de vlaggen ander...

Ahaaa... aan de collega's die nu ineens gretig mijn blog zouden beginnen lezen: bummer. Jullie krijgen geen kadookes van mij. Maar een collega die een bestelling doet, die krijgt zijn gerief natuurlijk. Een hele tijd geleden al zelfs - maar omdat de pakskes nog niet uitgedeeld waren, mocht dat ook nog niet geblogd worden - ze moesten het zo maar eens lezen, verrassing verknald, stel je voor. Volgens mij hebben ze 't nog steeds niet gekregen, maar ik waag het er toch maar op. In een idyllische wijk in Gent werden kort na elkaar drie telgen geboren. En mijn collega ziet het al gebeuren: een nieuwe stadsbende in de dop. Daar horen passende uniformkes bij: Diezelfde collega werd ook meter een paar weken geleden. Of 'coach' eigenlijk. Ik veronderstel dat dat ongeveer hetzelfde is als meter. En bij meterschap horen ook cadeaukes natuurlijk. Mademoiselle mocht vlaggen maken, en dat moest in overleg met de toen nog aanstaande ouders - want als ik vlaggetjes maak met een n...

dat mag al eens: stoefen met de dingen waarop je trots bent. (is dat niet een beetje het idee van dit hele blog-gedoe?). Bij deze: ik had het al eens over een tweeling die geboren ging worden. 't Is gebeurd: mijn collega is de trotse peter van... Mias, en Mias heeft ook een tweelingbroertje en die heet Janos. De slinger van Janos is ongeveer dezelfde - maar dan met een andere naam, inderdaad. De vlaggetjes waren pas een paar uur voor de jongens het licht zagen volledig klaar. Ik had dan ook mijn best gedaan met het nodige handwerk en al. Ik had al een preview van het geboortekaartje mogen zien en daarop stonden olijke vogels en mooie bloemen - die komen mooi terug op de vlaggetjes. In vilt. Met de hand. En af en toe per ongeluk een vogel aan de achterkant van de vlag - die moest er dan weer helemaal af en op de voorkant gezet worden. Of de vlag omgedraaid, dat heb ik ook geprobeerd. Niet simpel: biais met een kleine steek vastgemaakt aan jeans - dat torn je niet zomaar los. Te...

Bij gebrek aan eigen tuin maken wij dankbaar gebruik van die van "de ouderlijke woonst" voor fotoshoots... De vlaggen van Lukas zijn eindelijk klaar: en er zijn ook vlaggetjes voor Hanne, maar die weet dat zelf nog niet: en dan zijn er nog twee vlaggetjes voor een tweeling, die any minute now geboren gaan worden. Die mag u uiteraard nog niet zien, want hun namen zijn nog geheim!

Ik dacht vroeger dat het 'wimpers' moest zijn. En dan vroeg ik me af of we het over de wimpers van sinterklaas dan wel die zwarte piet hadden. Maar dit geheel terzijde. Want nu gaat het wel degelijk over wimpels. Of vaandels, vaantjes, vlaggetjes... naar believen. Vorige week gingen we Oscar gelukwensen met zijn geboorte. Daar hoort een cadeautje bij, en het werd dit: Altijd prijs. Oscar was eerder onverschillig - maar zijn ouders waren opgetogen. Ik twijfelde even over de rode stipjesstof, want sommige mensen vinden dat meer iets voor meisjes. Ik niet en ten huize Oscar vinden ze dat blijkbaar ook niet want dat paste bij zijn gordijnen of behang of iets anders in zijn kamer. En er werd nog meer gewimpeld. Want Anneke bestelde vlaggetjes voor haar kleine Lukas. De kleurtjes  van zijn kamer worden paars en grijs. Dat is best een uitdaging door mijn voorliefde voor duplo-kleuren, maar ik heb geprobeerd er rekening mee te houden en vond twee mooie stofjes waarin paars zat in...

Van eigen makelij: de lentefeest-vlaggetjes voor Esmée. en... eindelijk ook ruitjes- en stipjesbiais bij de Veritas! en ten slotte nog een volstrekt ongepaste glimp van de nieuwe aanwinsten voor mijn onderbroekenschuif: ik ging nochtans alleen maar biais kopen. Maar als ik stipjes zie, dan wil ik kopen. Zeker als het rood met witte stipjes is. Maar de grote groene bollen vond ik ook leuk, en de streepjes ook... behalve de rode met witte stipjes hebben de onderbroeken blijkbaar iets te maken met Flair. Dat staat erop. Maar ik lees de Flair niet genoeg om te weten wat precies. Naast een weekblad nu ook lingerie? Mij best. Trouwens: wie Mademoiselle wil zien en iets wil kopen: nu zondag van 14u tot 18u op een rommelmarktje in Okselaar (ja, ja, grappige naam, we weten het. Ik ben niet echt van daar afkomstig maar van net over de grens maar heb toch net genoeg roots aan de andere kant van die grens liggen om mij toch een beetje een Okselaarse te noemen. Ik ging daar naar ...

Woensdag bestellingskesdag - Deze voormiddag gemaakt, nu al de deur uit: Voor een pasgeboren Rosalie dus, ik weet niet of u het kan lezen. En een bijpassende pamperzak: Authentieke vintage seventies-stof - oorspronkelijk bedoeld voor gordijntjes in een kinderkamer. Ik vind de print en de kleuren te gek. De stof zelf is nogal stug, ook na wassen met wasverzachter. Geweldig geschikt dus voor vlaggenlijntjes en pamperzakken, iets minder voor kleding. Hoewel. Ik ga er toch eens een cirkelrokje in maken denk ik. Verder op het programma vandaag: vlaggetjes voor het lentefeest van mijn voormalige babysitbaby Esmée. Ik paste al op haar grote zus Ona en ken dus Esmée al van bij haar geboorte. Binnenkort viert zij haar lentefeest en binnen iets minder kort gaat ze al naar het middelbaar. Baby Esmée met de krulletjes is inmiddels een hele jongedame dus, nog steeds met krullen maar nu bijna tot op haar poep. En met stijl, want ze heeft een voorkeur voor polkadots. Daar spelen wij graag op...

Een vriend van vroeger werd onlangs papa van een meisje en hij en de mama noemden dat meisje Benthe. Hoewel de papa van Benthe en ik niet zoveel contact meer hebben, kreeg ik toch een geboortekaartje, wat mij erg blij maakte. De papa van Benthe ken ik nog een beetje, maar we moeten daar eerlijk in zijn: waar het stijl en accessoires betreft is het toch wel meestal de mama die de knopen doorhakt. En de mama van Benthe ken ik eigenlijk helemaal niet. Dat is niet gemakkelijk als je een cadeautje wil geven – Mademoiselle Fresita geeft namelijk geen ‘neutrale’ cadeautjes. Gelukkig kan je van een geboortekaartje veel leren. Met veel chance kan je iets maken dat daar volledig bij past maar dat lukte in dit geval niet. Ik hoop dat ik het juist heb als ik zeg dat er toch een beetje een voorliefde voor retro is. En hopelijk vinden ze mijn vlaggenlijntje mooi. Ik vind het zelf alvast mooi. Maar ik heet niet Benthe dus ik ga het niet zelf houden. Veel plezier met je vlaggetjes Benthe, ik hoop ...

Gewapend met de tips van Elza D. en de geërfde kodak van mijn schoonouders ging ik vandaag aan de slag, vastberaden u een mooie foto te laten zien van de vlaggetjes die ik vandaag gemaakt had. Want die vlaggen zijn altijd veel mooier dan de foto's doen vermoeden. Ik dacht dat de boosdoener vooral de niet erg fleurige kleur van onze muur hier was waar ik de vlaggetjes altijdhang. Die kleur heet "mud", en daar lijkt het ook het meest op: modder. Klinkt verschrikkelijk maar het is best wel mooi. Hoewel het wellicht een andere kleur was geworden als ik bij het kiezen ervan besefte dat ik hier ooit zelf zou komen wonen (meneer Fresita en ik schilderden samen het appartement nog voor ik van plan was hier ooit echt in te trekken). Buiten één kamer zijn alle muren "mud" bij ons. Die ene kamer is appelgroen. Die verf heeft niet goed gepakt, ik ben er volledig niet tevreden van, maar 't is alvast wel wat frisser dan dat die donkere modderkleur. Dus daar kwamen vandaa...

Door onregelmatige werkuren en lange werkdagen, heb ik vaak vrije dagen door de week en dat is toch wel heel plezant. Vandaag was er zo eentje, en 't was een voltreffer. De stik-sweatshop draaide op volle toeren, met zeer bevredigend resultaat. Op het programma stonden vooral vlaggenlijntjes, eentje om cadeau te doen, twee op bestelling. Die laatste twee moeten morgen nog verder afgewerkt worden, maar van één ervan mogen voorlopig nog geen foto's gepubliceerd worden - baby in kwestie moet nog geboren worden, vandaar. Maar degene die af is, laat ik wel heel graag zien, omdat ik er zelf zo opgetogen over ben: Mirte is de nieuwbakken dochter van een collega. Haar geboortekaartje zag er net zo uit als de vlaggetjes, met dezelfde kleuren en ook met schildpadjes. Inspiratie troef dus, en ik ben echt content met het resultaat. Hopelijk Mirte en haar ouders ook, maar als ze het geboortekaartje mooi vinden - wat toch wel te verwachten valt - kunnen ze haast niet anders dan dit leuk vi...