Mademoiselle Fresita

Eén van de reacties op mijn weekmenu's is "allemaal heel tof en lekker, maar mijn kinderen eten dat allemaal niet". Nieuwsflits: die van mij ook niet. Het is te zeggen: ik ben heel trots op mijn flinke eters. Er zijn weinig dingen die zij pertinent weigeren (scroll helemaal naar beneden om te lezen hoe dat zo gekomen is)* . Maar die heerlijke gebakken watermeloen en die ovenschotel met zalm en courgette , die hebben Johan en ik zondag lekker zelf kunnen opeten. En zo gaat het wel vaker. Maak ik me daar druk in? Hoegenaamd niet. Mijn kinderen eten doorgaans vrij gezond en gevarieerd. Dus kan het me niet zo veel schelen als ze hun neus eens optrekken voor het avondeten. Hoe zorg je er voor dat ze wel binnenkrijgen wat ze nodig hebben: * Zorg dat er ongeveer altijd verse soep in huis is. Doorgaans geldt: soep lusten ze. Instant vitaminen scheppen. * Bied een "monkey platter"  aan. Of een "bordje met hapjes" zoals wij dat hier noemen. E...

2 weken ineens ja. Omdat wij één ervan op vakantie waren, en toen bovendien bijzonder weinig kookten (maar wel veel aten, zo leert de weegschaal). maandag: Ratatouille Lekker, gezond en met massa's zuiderse groenten. Wij maken hem naar het recept uit het fijne kookboekje Caravanity . Iedereen bij ons thuis houdt van halloumi, dus dat doen we er ook bij. Nadeel: de kinderen eten dan eigenlijk alleen nog halloumi. Persoonlijk bericht aan meneer Fresita: ik ben het wel een beetje beu nu, die ratatouille. dinsdag: Restjes woensdag: Soep van knolselder en pompoen / Mexicaanse schotel Dit vegetarische recept van Colruyt is nogal saai maar wel kindvriendelijk. (Chips bij het avondeten, daar staan ze wel voor open). Ik ben grote voorstander van vegetarisch eten van tijd tot stond, maar deze schotel zou volgens mij smakelijker zijn met een beetje gehakt. foto Colruyt.be Met de knolselder en pompoen die nog over is van vorige week wordt een grote pot soep gemaakt, waarvan...

Een meisje uit vervlogen dagen kwam op bezoek en bracht haar lief mee. Aangezien ze 's middags zouden komen voor de lunch, was een eenvoudig maal aangewezen. Licht verteerbaar en snel klaar. Het uitgelezen moment om nog eens wat te proberen uit dat intrigerende Simplissime-kookboek  en dat eens wat uitgebreider te testen. Want: het heet "het allermakkelijkste kookboek ter wereld", en dan nog eens een light-versie. Die light slaat hoegenaamd niet op het boek zelf, het is zowat het dikste kookboek in mijn kast. Het gaat dus om lichte gerechten. Bovendien staat er telkens bij hoeveel kcal per persoon elk gerecht bevat. Dat kan handig zijn als je op je calorie-inname wil letten. En dat "allermakkelijkst" is niet gelogen: elk recept heeft maximaal 5 ingrediënten en 4 stappen. Dat is echt wel heel gemakkelijk. Ik maakte de "romige spinaziesoep met kokos en zalm" . Dat was een voltreffer, dus bij deze ook het recept: nodig voor 4: - 300 g jon...

Hij stond al een tijd op mijn te-lezen-lijst en mijn vermoeden werd bewaarheid: dit boek over opvoeden is spek naar mijn bek. "Luie ouders hebben gelijk" klinkt gewoon al als een bevestiging van mijn hele wezen. Het boek is bovendien met veel humor en een gezonde dosis zelfrelativering geschreven en daar houd ik van. Basisidee: wij westerlingen zijn een beetje doorgeschoten in onze ideeën over "opvoeding". Kinderen worden voortdurend vermaakt en bedolven onder speelgoed. Dat ik niet in die mallemolen wilde meestappen is voor mij altijd al duidelijk geweest. Maar Tom Hodgkinson gaat nog wel een paar stappen verder. het komt eigenlijk altijd weer hier op neer: laat ze doen. Niet (alleen) omdat je het dan als ouder makkelijker hebt, maar omdat je zo ook vrije, creatieve en zelfstandige mensen opvoedt. enkele wijze lessen en tips uit het boek / geïnspireerd door het boek: 1.  Blijf zo veel mogelijk thuis met je kinderen. Leg jezelf op de bank met een boek en l...

Een zonnige voormiddag, een prachtig natuurgebied op een kwartiertje rijden van ons huis, vier volwassenen en zes kinderen tussen 8 en 2 jaar oud en evenveel kaartjes met daarop een reeks nummertjes: de ingrediënten voor een geslaagd rondje knooppuntwandelen. De tweejarige ging in de Tula Toddler  op de rug, iedereen vanaf vier jaar deed de ongeveer 4 km op eigen kracht. Kinderen gedijen doorgaans goed in de natuur. Een bos is een natuurlijke speeltuin en er wordt beduidend minder ruzie gemaakt dan in een speeltuin of binnenshuis, waar er voortdurend twistappels voorhanden zijn in de vorm van allerlei speelgoed. Dat is toch mijn ervaring (en ik zag het bevestigd door Tom Hodgkinson ). Heikel punt: veel kinderen zijn geen onvoorwaardelijke wandelfans. Je moet ze dus wel wat te doen geven. Tijdens een knooppuntenwandeling kan dat heel eenvoudig. Aan zo'n dingen denken mijn vrienden, waarvan er enkele veel praktischer zijn ingesteld dan ik. (wat nu ook weer niet zo moeil...

Met de zomervakantie kwam er hier ook een stapel vers leesvoer binnen voor de koters. Een overzichtje: "Dikkie Dik: poezenplasjes" - Jet Boeke Ik keek als kind graag naar Sesamstraat en aan het eind kwam Frank en die las voor van Dikkie Dik. Daarom ben ik fan. Met een tweejarige die af en toe wel eens op het potje gaat, is alles wat met scatologie en urinewegen te maken heeft een schot in de roos. Laat dat nu net de rode draad van dit verhalenboek zijn. Met "beloningsstickers", maar omdat wij hier niet zo heel hard geloven in belonen, zijn dat gewoon stickers. Mooie Dikkie Dik-stickers.  "Saar zoekt Pim thuis /  Saar zoekt Pim in het park" - Gerry Turkey Een stevig flapjesboek. Lucille is de doelgroep maar Jackie geniet mee. Saar is een kat, Pim een kanarie en er zijn ook een heleboel andere dieren. Vooral tof omdat die dieren geweldige namen hebben, zoals Gerrit het konijn en Doroté de slak. (Spoiler alert: Saar vindt Pim uiteindelijk!) ...

maandag: spaghetti bij oma Spaghetti is tegenwoordig zo'n beetje Jackie's lievelingsgerecht. Dus ook al heeft ze dat vorige week al twee keer gegeten, kiest ze er toch weer voor als oma vraagt wat ze graag wil eten. dinsdag: Luikse salade De boontjes blijven komen. En wij staan met open armen klaar want boontjes vinden wij superlekker. Vandaag gaan ze in een Luikse Salade . 's Middags maakten we appeltaart (naar een eenvoudig recept van Piet Huysentruyt)  en croque-monsieurs. woensdag: kip met appelmoes Je zou het enigszins een traditie kunnen noemen, hoewel we het eigenlijk nog maar een keer of drie gedaan hebben: woensdag is marktdag in Diest, en dan kopen we kip en maken we appelmoes. Die appelmoes maakten we dan ook nog eens maanden geleden en kwam dus uit de diepvries. Luie-wijven-kost heet dat. donderdag: Caesar salad Er is nog wat kip over van gisteren. Met wat sla, parmezaan, yoghurt en korstjes wordt dat een soort van Caesar salad.  Naar een recept...