Mademoiselle Fresita

De marktjes zijn intussen achter de rug, net als de eerste eindejaarsfeesten. Stuk voor stuk toppertjes. La Dorlotterie was gezellig, op de Kunstkaai verkocht ik nog een groot deel van mijn resterende stock en ik vierde al drie kerstfeesten in uitstekend gezelschap, met lekker eten en leuke cadeautjes. Babymans neemt inmiddels menselijke proporties aan, en 't is al een tijdje geleden dat ik mijn gewone jeans nog heb geprobeerd, maar ik vrees dat dat toch tevergeefs zou zijn. Gelukkig kreeg ik al van vier gulle mama's zwangerschapskleren toegestopt - inmiddels is mijn collectie groter dan wat ik ooit zelf bijeengeshopt zou hebben. En eens je zo'n zwangerschapsbroek hebt aangehad, dan hoeft die jeans met dat haarelastiekje en de openritsverberger plots niet meer zo nodig. Wat een zaligheid. Ik denk dat ik nooit nog iets anders ga aantrekken. Vrijdag mogen we nog eens gaan kijken naar ons nageslacht. En hopelijk weten we dan ook meteen of het een zoon of een dochter wordt. ...

Het jaar loopt stilaan op zijn laatste benen, en dat betekent al een paar jaar hetzelfde: een paar weekjes thuis om me, samen met mijn naaimachine, voor te bereiden op  La Dorlotterie . Op zondag 9 december is het weer zover: van 12u tot 18u moet je in Den Hemel in Zichem zijn voor je kadootjesjacht. Zoals altijd: handgemaakte juwelen bij Billy Rose, naaisels voor groot en klein bij mij. Intussen ook al vaste waarden: Hillie's Heerlijke Heerlijkheden van "Zo Zoet" en de rockabillyjurkjes van Lucille . Fotografe Isabelle zal er zijn met haar mobiele fotostudio voor originele kinderportretten en ook Bo is er weer, met kaartjes en prachtige beschilderde serviesjes. Nog meer kaartjes kan je vinden bij Ladylief. Gloednieuw: ecologisch design bij de piepjonge webshop Ecodeluxe . En we zijn nog meer lief voor de natuur en de wereld: de Kleuterstraat , een webshop voor kinderkleding, verkoopt alleen wat ecologisch verantwoord is of fairtrade. Mocht u daar uw keuze niet kunnen m...

Ik heb iets op te biechten: ik ben een pathologische uitsteller. Ik stel hoogzwangere dames op de proef die heel graag een vlaggenlijntje willen meenemen naar het moederhuis enzo. Dat soort zaken. Het was vroeger al duidelijk: ik functioneer het beste als ik eigenlijk geen tijd meer heb. Dat valt lelijk tegen als je zelfstandige in bijberoep wil zijn. Uitstelgedrag en het daarmee gepaard gaande gebrek aan zelfdiscipline maakt dat ik nogal regelmatig een vrije dag doorbreng zonder iets noemenswaardigs te doen. En daar voel ik me dan wel altijd schuldig over, want zomaar zonder scrupules niets doen, dat lukt me toch niet zo heel goed. Daar zit mijn opvoeding door een bezige bij bij uitstek voor iets tussen denk ik. Maar nu was 't vandaag wel efkes nodig dat ik iets presteerde. Zondag sta ik namelijk op de bePARKte oplage  en ik heb eigenlijk niet meer zo gek veel in stock, nadat ik op bescheiden wijze geplunderd werd op de RetroBoulevard. Op zich goed nieuws natuurlijk, maar die st...

Ik ben precies mijn blogreflex kwijt, die moet ik terug aanleren. Zondag was het dus retro boulevard , en man man man wat was me dat een feestje. Het weer zat mee, en mede daarom zakte er zo maar even 5000 man en vrouw en kind af naar park Cerkel. Het was echt prachtig, met massa's mooie mensen in mooie kleren die dankzij het plaatselijke kapsalon  bovendien ook de juiste suikerspinkapsels en valse wimpers droegen. Die smulden van allerlei lekkers  en al het bier en de cava veel te snel opdronken. Die dansten op geweldige live-muziek en die ook een groot stuk van mijn stock opkochten. Missie geslaagd dus!   Bovendien blijkt mijn schoonvader een begenadigd barbershop-zanger. In een stijlvolle outfit. Ik kan me niet voorstellen dat er op dit evenement geen vervolg komt. Hou het dus maar in de gaten, want volgend jaar wil je er echt bij zijn.

Diest mag dan wel deel uitmaken van de roemruchte marginale driehoek , de oranjestad doet wel haar best. Morgen bijvoorbeeld is er de Retro Boulevard , en dan gaan we hoegenaamd niet hakken, jumpen, gabberen of tunen. Hoewel, er is een oldtimertreffen. Geen chromed out pussywagons denk ik, maar wel veel ander schoons. Ook mademoiselle zal er zijn, met een kraampje op de jardin des souvenirs. Voor de gelegenheid heb ik mijn bestaande assortiment een extra retro-toets proberen mee te geven, met nog meer polkadots, kriekskes en andere frivoliteiten. Zoals daar zijn: een A-lijnrokje (het model is niet echt fifties, maar het stofje toch een beetje) Een setje schattige handtasjes: Zo. Nu ga ik een stapel t-shirtjes voorzien van een vespa in flockfolie. Tot morgen, tussen 14u en 19u in Diest!

Het zit er weer op. Was het nu de vijfde editie? Ik ben de tel een beetje kwijt (maar daar is niet veel voor nodig.) Ik heb het natuurlijk over La Dorlotterie. Het was een toppertje. Mooi weer, veel volk en wat vonden we het weer gezellig. Het is zo heerlijk om te zien hoe La Dorlotterie een echte vaste waarde geworden is, iets waar mensen op rekenen en naar uitkijken. Mensen die elke keer weer komen. Iedereen die zo blij wordt van al dat moois. Niet in het minst wijzelf. Telkens staan we er even bij stil dat dat mooie marktje alleen maar bestaat omdat wij daar een paar jaar geleden goesting in hadden. Joke had een webshop met kinderkleren - en Joke is een madam die van aanpakken weet. En die de kunst verstaat creatieve madammen in gang te stampen. Ze riep Annelies  en mij bij zich en zei: ik wil iets doen en ik wil dat jullie meedoen. Dat was het begin van zowel Billy Rose als van Mademoiselle Fresita. We brainstormden over een naam, vertaalden 'verwennen' naar het Frans, maak...

Na een paar weken leven op mijn eigen ritme (zéér langzaam that is) was het best een heftige week. Een meer dan fulltime werkweek met bovendien massa's (nu ja) avondactiviteiten: ik vertelde al over de Gemaakt-workshop  en de dag daarna schoof ik alweer met mijn Pfaff aan voor de maandelijkse Fou de Coudre-avond . Ik maakte er een paar papieren-zakdoeken-zakjes: van een restje gewatteerde stof - niet helemaal mijn ding met die beertjes maar eigenlijk toch wel een klein beetje schattig. Te koop, voor vijf euro per stuk. Roept u maar! Gisteren was het trouwens weer tijd voor de Kunstkaai in Diest, en het was een succes. Gezellig, veel bekend volk en een goede verkoop. Dat had wel even wat voeten in de aarde - mijn zelfvertrouwen stond op een wel erg laat pitje toen ik na twee uur nog helemaal niets verkocht had - maar plots liep het wel los en gingen er toch een paar hemdjes, jurkjes en mutsen over de toonbank. Oef - een mens zou nog aan zichzelf beginnen twijfelen :-) Zo, kl...

Die, buiten het feit dat ze samen in deze blog vermeld worden, geen fluit met elkaar te maken hebben. Wellicht hebben alle moeders van kleuters al wel eens van Hekselien, elfje Fien en draakje Bonkie gehoord. Ik ben geen expert door een tekort aan kleuters in huis - maar ik heb er natuurlijk wel in mijn omgeving. Mijn favoriete kleuters zijn uiteraard nichtje Marthe en neefje Nisse. Moeder Fresita, waarover ik al zei dat zij een goeie naaister is, werd onlangs door de school van Marthe en Nisse ingeschakeld voor naaiwerk. Misschien is dat ook wel gemeengoed in kleuterscholen. En misschien fladderen er in heel Vlaanderen honderden Bonkies en Fienen rond. Maar ik wou u de onze toch niet onthouden: in een creatie van Madame Fresita (dus 'ons ma' gelijk wij hier plegen te zeggen), geshowd door Nisse: draak Bonkie!!! Zalig toch! U had het zonder twijfel meteen gezien: twee fleecekes van den Ikea, een creatieve juf en een handige oma en uw kind wordt een draak. En dan nu, gehee...

Mademoiselle heeft het van geen vreemden, zoals ze zeggen. Haar moeder - laten we haar hier Madame Fresita noemen - was namelijk ooit de beste naaister van de klas - een hele goeie klas dan nog. Ze naaide heel lang voor het hele dorp en menig septemberkermis in Okselaar werd grotendeels gevierd in Fresita-couture avant la lettre. Madame Fresita was een echte naaister dus, zoals er nu niet meer zoveel zijn omdat naar de C&A gaan veel goedkoper en gemakkelijker is. Vroeger was er gene C&A en werden alle kleren toch wel door iemand zelfgemaakt. Anyway. Die naaister werd de vrouw van een zeer hardwerkende man die bij momenten meer niet dan wel thuis was (shiftenwerk in het verre Antwerpen) en bovendien werd ze ook de mama van drie handenvol werk. Ze bleef nog wel een tijdje naaister maar tijdens de kleuterjaren van handvol drie (en dat was dan ik) moest ze het toch opgeven. Madame was namelijk zo'n mama die alles zelf deed (ook iets waarvan er nu steeds minder zijn): poetsen, k...

Niets zo leuk als lieve vrienden die perfect je smaak kunnen inschatten. Kijk wat ik gisteren kreeg, door een vriendin op de kop getikt op een garageverkoop: Zo'n geweldig stofje! 't Was liefde op het eerste gezicht hier. Die kleuren! Dat motiefje! Zalig gewoon. Ik kijk nu nog meer uit naar mijn naaiverlof dat zaterdag ingaat. Twee weken niet werken op het werk maar alleen naaien bedoel ik dan. Dus niet naaiverlof zoals in 'twee weken niet naaien'. Wat ik van deze stof ga maken, kan u waarschijnlijk wel zien op La Dorlotterie , op 8 mei in Den Hemel in Zichem. La Dorlotterie bestaat dan ineens ook een jaar: vorig jaar op 9 mei organiseerde mademoiselle samen met Joke en Annelies een minimarktje in het zaaltje boven ons stamcafé , met de hulp van de madam van de meneer van dat café. Het werd een daverend succes: massa's mensen kwamen langs, onze speelhoek werd druk bezocht en de grimeuse had haar handen vol. In december was het dan tijd voor de kersteditie, ...

Ik ben niet zeker of ik het weer van afgelopen weekend moet beschrijven als afgrijselijk of als supergezellig winterweer. Hoe dan ook, 't was berekoud en vooral zondag heeft het héél veel en lang gesneeuwd. Dat valt op als je van tien tot zes in een open tentje zit. Het was Kunstkaai weet u wel, de eerste editie van een alternatieve kerstmarkt in Diest. Het was best gezellig, met originele standjes en optredens, allemaal op een schoon stukske van het hier en daar toch wel pittoreske stadje. Vuurkorven en sneeuw dragen uiteraard bij aan die gezelligheid. Ondanks de sneeuw passeerde er best wel veel volk, ik persoonlijk zou mijn kot niet uitgekomen zijn als het niet moest. Over de verkoop mag ik niet klagen, vooral als ik rekening houd met het feit dat ik omringd werd door concurrenten als Tabibi en Something Strange , en Poetiemauw , mevrouwtjes met talenten waar ik nog verschillende puntjes aan kan zuigen. Ik had misschien wel het voordeel van de thuismatch: er passeerde altijd we...

Een paar jaar geleden tastte mademoiselle diep in haar zakken om haar liefde voor meneer Fresita te uiten door middel van een koffie-apparaat. Geef toe, alles behalve een ordinair apparaat. Toen ik het kocht leek het mij een ideaal cadeau voor de man die ik toen nog niet zo lang als de mijne mocht beschouwen. Meneer Fresita houdt namelijk van design, van rood, en van koffie. Dacht ik. Niet geheel onterecht want het is allemaal wel waar, maar met die liefde voor koffie blijkt het nogal mee te vallen. Meneer drinkt sloten koffie op zijn werk en soms ook op café, maar niet thuis. En een schoon masjien verandert daar dus niets aan. Dus nu hebben wij een juweel van een espresso-machine die alleen gebruikt wordt als er bezoek is. En dat gebruik gaat altijd gepaard met de nodige stress, want eigenlijk is zo'n espressomaker niet overdreven gemakkelijk in gebruik. Het vergt wat oefening en dat is nu net wat wij volledig ontberen. Zowel meneer als ik lezen bovendien nooit handleidingen. ...

Al een week niet meer geblogd, maar mademoiselle heeft een nieuwe liefde, en dat slorpt veel tijd op! 't Is niet mijnheer Fresita die ingeruild werd, want daarvan ben ik nog steeds uitermate tevreden, maar de goedkope supermarkt-Singer heeft plaats moeten ruimen voor deze beauty:    Schoon hè. Paars en al. Een klassieker uit menig naailes, daarvan ken ik hem ook al een beetje. 't Was even wennen, maar ik ben er intussen zeer tevreden van. En 't is nodig ook, want binnen een dikke week (paniek!) is het alweer zover: de tweede editie van La Dorlotterie , onze supergezellige mini-markt in Den Hemel in Zichem. Met dit keer ook Mambotango , ook een nieuwe onderneming uit de buurt (de buurt van Den Hemel en de geboortegrond, that is). Dus wie leuke kerstcadeautjes wil voor zichzelf of iemand anders, gaande van de prachtige handgemaakte juweeltjes van Billy Rose , supercoole kinderkledij van it fits for kids , te gekke gehaakte spulletjes van JuF HaaK , kleurrijk kinderondergoe...

drie grote en een kleintje. Eén kant toile-cirée, andere kant badstof. Omdat daar wel wat vraag naar was. Die met het vogeltje is achteraan blauw, de andere groen. De grote kosten 10 euro, de kleine 7. Scroll een paar berichtjes terug, dan kan je zien dat er ook bijpassende pamperzakken zijn. Nu zaterdag te koop op de Bazar in Gent, of via deze weg. De Bazar is trouwens zeker een aanrader, met op zaterdagavond een feestje met meneer Fresita achter de draaitafels! nog een greep uit de voorraadkast: ruime herfstige schoudertas in baksteenrood ribfluweel, met een appelmandje op de buitenzak. Ook binnenstebuiten te gebruiken, voor zotte buien: gevoerd met retro oranje stof met de afbeelding van de appelmandjes die op de voorkant staan. Tas te koop voor 40 euro.

Op zaterdag 20 november bouwt uw mademoiselle een kraampje op de  Bazar van de Steinerschool in Gent. Te koop: mijn volledige assortiment: handtassen, portemonneetjes, kinderjurkjes, slabs, schortjes, knuffels... waarvan later meer foto's! Ook zeker de moeite: de prachtige zelfgemaakte juwelen van Billy Rose en outlet kinderkledij aan een zacht prijsje bij It fits for kids Let wel op: de markt is er ook op zondag, maar dan zijn wij drieën niet van de partij.