Mademoiselle Fresita

Broodpudding met chocolade en banaan, wat ons betreft veel lekkerder dan de klassieke versie.  Broodpudding: geen beauty, maar wel lekker, en past helemaal binnen een zero waste leven! Regelmatig maken wij hier een broodpudding om restjes oud brood op te werken. We variëren wel eens met het recept en ik doe er wel eens stukjes appel of gekonfijte gember in. Dit keer besefte ik toen ik al bezig was met het brood te breken, dat er geen melk in huis was. Wel een pak chocolademelk. En omdat appels mij niet lekker lijken bij chocolademelk, besloot ik er een banaan in te doen. Ten slotte roerde ik er nog wat stukjes chocolade (ik gebruikte chocolade centen die hier nog lagen van de sint) doorheen, want alles wordt lekkerder met meer chocolade.  Bananenbroodpudding met chocolade Benodigdheden 300 g oud brood en eventueel koekjes 2 kopjes chocolademelk 5 geklutste eieren 2 bananen 1 eetlepel poeder voor vanillepudding een handvol kleine stukjes chocolade bakvorm ...

Het kookboek van "River Cafe" heeft de ondertitel "Simpel, modern, Italiaans kookboek" en maakt zijn naam waar. Ik waagde me aan vegetarische spinazie- ricottagnocchi toen ik mijn vriendinnen over de vloer kreeg. Inderdaad een vrij eenvoudig recept wat de ingrediënten betreft, maar gnocchi maken vergt wel wat oefening en handigheid. Het was lekker, maar het zag er niet uit. Dus onderstaande foto komt van de uitgeverij want mijn gnocchi waren niet erg fotogeniek :-) Spinazie-ricottagnocchi  voor 6 personen Benodigdheden 1 kg verse spinazie 50 g boter een klein bosje verse marjolein 400 g ricotta 40 g bloem 3 eidooiers 1/4 nootmuskaat, geraspt 120 g Parmezaanse kaas, versgeraspt plus extra voor erover 225 g boter een bosje verse salieblaadjes Werkwijze Blancheer de spinazie in kokend water tot de blaadjes zijn geslonken. Knijp ze uit. Je moet ongeveer 350 geblancheerde spinazie overhouden. Smelt de boter in een pan, voeg de losgehaalde mar...

Mijn dochters en ik zijn dol op voorlezen. Bij het slapengaan kiezen zij en ik elk een kinderboek of verhaal. We genieten daar alledrie van. Een overzicht van wat hier de laatste maanden de revue passeerde: 1. Sprookjes van overal - Thé Tjong-Khing Deze sprookjesbundel is het derde deel in de reeks "De Sprookjesverteller" van Thé Tjong-Khing. Het is een verzameling bekende en minder bekende sprookjes uit de hele wereld. Het is een mooie uitgave met prachtige illustraties. Elk sprookje eindigt met een bespiegeling die ik een beetje belerend vind, maar het geeft soms wel aanleiding tot een klein gesprekje met de kinderen. Dat heeft wel zijn waarde, hoewel ik het eigenlijk fijner vind dat de kinderen zelf de "moraal van het verhaal" ontdekken. 2. Suzie gaat tekenen - Jaap Robben en Benjamin Leroy Jackie vertelde me al een paar keer vol enthousiasme over "Suzie Ruzie en de stinkvinger" dat ze leerde kennen door een klasgenootje.  Suzie ...

Maanden heb ik eraan gelezen. Begonnen op het strand van Vosseslag, en gisteravond de laatste regels van de epiloog hier in mijn bed, met mijn dochters naast me. De vuistdikke (891 bladzijden) roman "Rusland" van Edward Rutherfurd. (Ik merkte trouwens ook pas nadat ik hem uit had, dat de auteur "Rutherfurd" en niet "Rutherford" heette). Dit boek kwam al in 1991 uit maar werd onlangs opnieuw uitgegeven. Ik weet niet precies wat me ertoe aanzette om het te lezen. Mijn voorliefde voor historische verhalen allicht, hoewel Rusland op zich me tot nu toe eerder koud liet. Maar ik ben wel blij dat ik het gelezen heb. Bijzonder aan dit boek, en ik meen te begrijpen dat dat typisch is voor de romans van Rutherford (hij schreef er ook over ondermeer New York, Parijs en Londen), is dat het zo'n 1800 jaar overspant en de geschiedenis van vier families beschrijft. In veel recensies lees ik "magistraal", en ja, dat is het toch wel. Het is een dikke kl...

Om te spreken van een echte Indian Summer is het weer me iets te wisselvallig, maar voor de Indian Summer Cake uit het mooie boek " The Plant Pharmacy " van Lisette Kreischer is dit het ideale moment. Dit boek is niet alleen een kookboek maar ook een naslagwerk met "kruidenportretten," waar heel wat bij te leren is over allerlei kruiden en hun geneeskrachtige werking. Het is laagdrempelig, want veel van de beschreven planten staan gewoon in je eigen tuin of groeien in het wild. Iedereen kan ergens wel madeliefjes of paardenbloemen vinden, om maar iets te zeggen. Bij elk beschreven kruid staat een recept voor een een geneeskrachtig drankje of een lotion en verder in het boek vind je enkele recepten per seizoen. Gebak, maar ook slaatjes, warme dranken en warme gerechten. Alle recepten zijn veganistisch. foto: Lisette Kreischer Gisteren bakte ik de Indian Summer Cake. Met bramen en tijm. Een heerlijke combinatie, en volgens de auteur vullen die twee el...

Wij waren een paar weken geleden een tijdje aan zee. Daarover valt niet zo veel te zeggen, want we deden niet zo veel (wat zo fijn kan zijn). Het was niet meer zo heet als de weken ervoor, en we kozen ervoor om pas tegen valavond naar het strand te gaan. Het mooiste moment van de dag, een rustig strand en bovendien het perfecte moment om mooie foto's te maken. Meneer Fresita oefende zijn fotografieskills en ik ben blij met het resultaat. Bij deze dus: niet veel te zeggen, maar soms zegt een beeld meer, zoals dat heet.  Ik dacht terug aan die vakantie twee jaar geleden . Het is nog steeds soms een kleine ramp, dat moederen. Maar op vakantie gaan lukt alvast veel beter.

Het was alweer een paar weken geleden dat ik nog eens een roman had gelezen, maar voor  ons weekje op de camping  aan het begin van de vakantie haalde ik "Ondine" van Jennifer Vrielinck in huis. De auteur en ik ontmoetten elkaar een tijdje geleden op Instagram, haar vrolijke feed doet me vaak glimlachen. En we werken blijkbaar (nog even) voor hetzelfde bedrijf. (Intussen ben ik er ook achter dat de vrolijkste auto op de parking - met bolletjesgordijntjes en leuke stickers - ook van haar is). Desalniettemin hebben we elkaar nog nooit in het echt ontmoet, toch niet bewust. Maar daar komt binnenkort verandering in, want wij gaan afspreken bij de koffiemachine op het werk. Als ik er dan aan denk neem ik mijn (inmiddels nogal beduimelde) exemplaar van haar prachtige debuutroman  mee om dat te laten signeren :-) Ondine is de naam van een meisje dat opgroeit bij haar tante in een visserscafé aan de Belgische kust, een paar decennia geleden. Ze is verknocht aan de zee, e...

Dat een restaurant kindvriendelijk is, is mooi meegenomen, maar het belangrijkste is toch wel dat het eten er lekker is. En dat is allemaal het geval bij De Markt op het Wapenplein in Oostende, waar we toevallig terecht kwamen op een zaterdagmiddag in juli. Ons weekend aan zee verliep anders dan gepland doordat Jackie van een klimrek donderde en hierbij een complexe elleboogbreuk opliep. Ze werd opgenomen in het ziekenhuis  AZ Damiaan  (ook een aanrader trouwens, maar ik hoop toch van harte dat het niet nodig is), werd geopereerd en moest twee nachten blijven. Het werd weer maar eens bewezen: onze oudste dochter is een kranige meid. Vrijdag na de operatie kon ze de hele dag geen eten in haar maag houden en ook voor het ontbijt op zaterdagochtend was haar eetlust nog miniem (wat ik anderzijds volledig begrijp, wat is dat toch met dat ziekenhuisontbijt?) maar toen we zaterdagmiddag dus door Oostende city kuierden (even langs de Zara voor kleren die gemakkelijk aan te trekk...

Volgens nog niet goedgekeurde richtlijnen zou er voor de titel van dit bericht in hoofdletters "RECLAME" moeten komen te staan. Uitgeverij Gottmer heeft mij namelijk het kookboek "De Flexitariër" opgestuurd. Zo werkt dat met "influencers". Ik word niet betaald om te bloggen, maar af en toe krijg ik wel eens iets. In mijn geval zijn dat meestal boeken, maar ik heb ook al wel eens speelgoed gekregen ( van Playmobil en van Lidl ) en kledij ( van JBC ). Ik schrijf daar, vrijblijvend zelfs, een review over. Dus soms schrijf ik er zelfs niets over. Als ik het gekregen product toch niet zo leuk vind, of niet bij ons vind passen. Ik heb geen contract getekend waarin hoeveel ik moet schrijven, dat dat positief moet zijn of hoeveel mensen ik hiermee moet bereiken. Ik lees persberichten en catalogi van uitgeverijen, kijk wat me interesseert en vraag dan of we misschien kunnen samenwerken. Rijk word ik daar niet van, verre van. Maar er komen wel wat spullen in huis wa...

"Mijn zusje heeft het kleinste huis" van Marjet Huiberts en Merel Eyckerman is een schattig voorleesboek voor peuters en kleuters.  Het is een opsomming van de verschillende manieren waarop mensen kunnen wonen (een villa, een caravan, een woonboot, een flatje...) en van verschillende gezinsvormen (heterokoppels, alleenstaanden, kinderloze koppels, grote gezinnen, een suggestie van een lesbisch koppel...). Het is prachtig geïllustreerd met de lieve tekeningen van Merel Eyckerman (waarvan ook " Jij tussen vele anderen "). En bovendien is het een verhaal over zwangerschap. Want het zusje uit de titel, dat woont in mama's buik. Een mooi boek voor alle peuters en kleuters, maar misschien vooral een tof cadeautje voor wie er een broertje of zusje bij krijgt.  "Mijn zusje heeft het kleinste huis" van Marjet Huiberts en Merel Eyckerman is uitgegeven bij Gottmer. Ik heb dit boek gekregen van de mensen van de uitgeverij, omdat z...

Droom maar kleintje jij hoeft nog niet te weten dat meisjes als wij nooit prinsessen worden. Dat je niet àlles kan worden wat je wil als je je best maar doet en dat je hart nog vaak zal breken. Droom maar kleintje dat er grenzen zijn en schuldig verzuim en menstruatiepijn dat leer je later wel. Nu mag nog even alles roze en bergen kaas op je spaghetti. Nu nog even is het grote boze de wolf en de heks en je kapotgevallen knie. (deze prinses werd vorige week vijf!)

De hoeveelheid plastic die ons huishouden genereert, het is me al lang een doorn in het oog. We hebben de mogelijkheid om plastic apart naar het containerpark te brengen, het hoeft dus niet bij het restafval. Om de paar weken hebben wij een gigantische zak vol, en dat had ik graag anders gezien. Maar als je in de supermarkt biologische groenten en fruit koopt, zijn die haast altijd in plastic verpakt. En het broodbeleg zit ook verpakt in gruwelijk veel plastic. Toen ik hoorde over #meiplasticvrij  besloot ik onmiddellijk dat ik hieraan wilde meedoen. Onze bijna vijfjarige Jackie is enthousiast en bedacht zelf al een paar fijne actieplannen: "dan kopen we geen snoep in mei, want daar zit altijd plastic rond". We zijn intussen vijf dagen bezig. Er is nog wel wat plastic in onze zak beland, maar dat komt dan doorgaans van producten die we nog in april kochten. Een doosje cashewnoten en een pakje kaas geraakten op, en een pot Griekse yoghurt van Pur Natur. Wat deed ...

Tijdens mijn eerste zwangerschap kwam ik stap voor stap in contact met een manier van omgaan met jonge kinderen die gebaseerd is op een principe dat “het continuüm concept” wordt genoemd. Mijn vroedvrouwen overtuigden me van het belang van zo natuurlijk mogelijk bevallen, van borstvoeding, van draagdoeken en van samen slapen. Allemaal gewoontes die instinctief heel juist aanvoelden. Ze spraken mijn innerlijke blootvoetse hippie aan (die trouwens nooit echt ver weg is) maar ik zag niet meteen een verband tussen die verschillende dingen.   Tot Sarah Timmermans me “het continuüm concept” leerde kennen. En dat concept is eigenlijk de logica zelve. Het is erop gericht om voor een baby de overgang tussen het leven binnen de baarmoeder naar erbuiten zo zacht mogelijk te laten verlopen. Om het continuüm te respecteren. Beeld je eens in hoe groot de schok moet zijn voor heel wat westerse baby’s. Na maandenlang ronddobberen in heerlijk warm water, met een constante toevoer van eten e...

Een grote aanrader voor de laatste dagen van de paasvakantie: rep je naar Tongeren voor een portie geschiedenis: leerrijk voor jezelf en het nageslacht. Nog tot en met zondag zijn er in het Gallo-Romeins Museum namelijk supergidsen aan het werk, die je in elke zaal tot in de puntjes kunnen vertellen hoe de Neanderthalers vuur maakten, hoe de Galliërs ten strijde trokken en hoe de Romeinen zich nu precies wasten. Er valt op elke afdeling iets fijns te spelen of te knutselen (jezelf beschilderen met oker, een kommetje van klei maken of een stukje mozaïek maken met stickertjes). De gidsen leveren schitterend werk en boeien zonder problemen een groepje kinderen tussen 4 en 12 jaar. Er zijn bovendien toffe interactieve tekenfilmpjes en er valt ook nog wat te proeven! Jackie was dolenthousiast. En ja, de Supergids van de Romeinen was onze favoriet ;-) Super gedaan Joke!