Mademoiselle Fresita

Kledij vinden die het product is van eerlijke handel en bovendien enigszins milieuvriendelijk geproduceerd, is geen sinecure. Gelukkig hebben ook enkele grote ketens begrepen dat de vraag hiernaar steeds groter wordt. De Belgische modeketen JBC bijvoorbeeld zet zich in voor eerlijke kleding door elke stap in het productieproces onder de loep te nemen. JBC is er nog niet helemaal (dat erkennen ze zelf ook: het streven naar duurzaamheid is een voortdurende zoektocht) maar doet zijn best om stap voor stap bij te dragen aan een duurzame mode-industrie, door enkele tastbare verbeteringen te verwezenlijken. Met name de I AM-collectie wil een voorloper en een innovator zijn in duurzame kleding. De productie gebeurt zo milieuvriendelijk mogelijk. Er zijn jassen die gemaakt worden van gerecycleerde petflessen. En dan heb ik het niet over weinig modieuze fleecejasjes. Naast materialen en productieproces wordt er ook rekening gehouden met bijvoorbeeld de verpakking en het transport. I AM st...

Volgende week mogen wij naar een feest ter ere van een tienjarig huwelijk. Niet dat van ons, maar toch een klein beetje ook onze jubilee omdat toen, op dat feest tien jaar geleden, de vonk oversloeg. Tussen de dj en het meisje dat niet kon stoppen met dansen. Het heeft nog heel wat voeten in de aarde gehad voor er daadwerkelijk ook sprake was van een relatie, maar een dik half jaar later was het toch zover. Nog geen minuut spijt van gehad. We deden intussen heel wat dingen samen die ik iedereen wel kan aanraden. Een paar jaar in Brussel wonen bijvoorbeeld. Op café zitten tot de zon weer opkomt. Roadtrippen langs de Autoroute du Soleil. Op de eerste rij gaan staan voor Sharon Jones. Tangolessen volgen. Kinderen maken. Die kinderen zo natuurlijk mogelijk laten geboren worden. Ze proberen op te voeden tot fijne mensen. Een ode dus aan mijn rots, mijn steun en toeverlaat, de liefde van mijn leven, de vader van mijn kinderen, de enige met wie ik dat allemaal zou zien z...

De buit van mijn wekelijkse pinterest-strooptocht: 1. poppen Ik vind de handgemaakte poppen van Mimi Kirchner adembenemend mooi. En ik krijg er zin van om zelf poppen te maken. 2. wassorteerkast Ik zoek nog naar een elegant én handig systeem om de was te sorteren. Wasmachine in de kelder, droogrek op zolder en het omkleden gebeurt meestal daar ergens tussenin. Daar staat ook onze wasmand, maar ik zou liever die was al meteen gesorteerd zien. Misschien is deze kast van Ikea iets? Het is eigenlijk een speelgoedopberger, maar voor de was kan het toch ook? 3. botervlootje En nu we toch bij Ikea zitten, kan ik het evengoed nog eens hebben over dat botervlootje waar ik gisteren al over blogde . Hoe handig is dat zeg? 4. billendoekjes Zelfgemaakte wegwerp-billendoekjes . Kan handig zijn. Maar ik denk dat ik het recept van de lotion ga proberen in combinatie met herbruikbare doekjes (wij hebben katoenen doekjes van Imse Vimse). (Ik was trouwens even ...

We zijn intussen al een beetje gerodeerd hier in Diest, de hoogste tijd om oude goede gewoontes weer op te pikken. De eerste echte Diesterse Dinsdag Pinsdag! 1. vlinder Het is bijna carnaval, en verkleden is tof. Vooral zelfgemaakte verkleedpakken zijn leuk. Zoals deze vlinder. Lekker zacht en warm. Volgend jaar misschien. 2. outfit Sommige mensen gooien hun blog vol met OOTD's of outfit-of-the-days. Je kunt dat saai vinden, of je kunt daar graag naar kijken. Ik behoor van tijd tot stond tot die laatste groep. Kendi is soms mooi en soms minder mooi gekleed. Onderstaande outfit is helemaal mijn ding. 3. bloemetjes van vilt Ik maakte ze al in tientallen maten en kleuren en ze blijven leuk. De vereiste handigheidsgraagd om dit te maken is erg laag, maar je kan ze natuurlijk ook op Etsy kopen en er een ondernemende creatieveling mee steunen. 4.  creatief met alles Ik ben zo weg van deze pagina . Als kind was ik al in de ban van potloodslijpsel en ook ik ...

Eén van mijn favoriete mensen gaat het weekend in Brussel doorbrengen. Niet samen met mij, maar samen met haar schoonfamilie. En terwijl de mannelijke helft van die familie zich gaat laven aan de negende kunst , willen de dames doen wat dames graag plegen te doen. Shoppen, koffietjes drinken en taartjes eten. Ze vroeg me om tips. En die tips kan ik net zo goed ook met u delen. Een lijstje aanraders voor wie houdt van duurzaam, van origineel, van ecologisch ...  allemaal in de Dansaertbuurt. Ik probeer niet al te zeer in herhaling te vallen. Want de Chicago werd de afgelopen weken al vaak genoeg bejubeld. Het is nochtans de ideale plek voor een koffie en een taartje tijdens het shoppen. Zeker gezien het feit één van de dames nog maar een paar maanden oud is, dan zijn de sanitaire voorzieningen alhier zeker een troef. Maar geen Chicago dus in onderstaand lijstje. 1. koffie en taart kan namelijk ook perfect bij Or . Ook al meermaals vermeld, ik weet het. Maar als je op zo'n weeke...

Ik beken. Ik heb gezondigd tegen mijn soberheidsgelofte. Tenminste, als die gelofte inhield dat ik helemaal niets zou kopen in het kader van de zwangerschap. En dat was niet helemaal het geval. Eerder deze week bestelde ik een paar babypakjes - omdat ik eindelijk een merk vond dat mooi is maar toch wat minder kost dan doorgans (en iets naaien dat maar een paar weken gedragen gaat worden, ik zie er eerlijk gezegd nog wat tegenop) - en vandaag stapte ik dan toch maar de Plus One binnen. Ik passeer er dagelijks en tot nu toe kon de etalage van deze zwangerschapswinkel me niet echt bekoren. Jaren geleden hing er een groene zomerjurk met witte stippen die ik meteen zou gekocht hebben, maar het toenmalig gebrek aan buikbewoner weerhield me. Nu het dan toch zo ver is, heb ik zoveel kleren te leen gekregen, dat ik niets kan bedenken dat ik zelf nog zou willen kopen. Behalve lingerie dan. Daar kan ik nu toch moeilijk buiten, en het zijn dan nog eens solden. Bovendien is het wel tof hè. Bo...

Tja, soms blog ik gewoon een paar weken niet, en dan weer heel intensief een tijdje wel... En al mijn voornemens ten spijt kan ik u zeggen: dat zal nooit veranderen. Dus bij deze gooi ik dat voornemen overboord: u hoort wel van mij, als ik daar zin in heb, maar soms ook een hele tijd niet. Dan kom ik u wel eens tegen op café, of komt u maar eens langs als het wat lang geleden is. Dus bij deze: mijn excuses voor mijn niet zo regelmatige bloggedrag. 't Is niet zo dat er niets blogwaardigs gebeurt hoor, in mijn leven. Integendeel eigenlijk. Groot nieuws dus: er wordt hier aan gezinsuitbreiding gedaan. De mensen aan wie ik het persoonlijk wou vertellen zijn inmiddels ongeveer allemaal op de hoogte, dus nu kan het ook via deze weg: in mei krijgen wij een kindje, een kindje dat nu dus al een zestiental weken groeit in mijn buik en dat tot nu toe al geweldig goed doet. Soms kan je het een beetje zien, afhankelijk van wat ik aanheb (de nieuwe creatie waarover ik het onlangs had is comfo...

Als de Fresita's de drukte van Brussel willen ontvluchten, trekken ze zich graag een paar dragen terug in rustiger oorden. Zo bezochten wij afgelopen weekend een pittoresk dorpje aan het water. Het is daar beduidend kalmer dan in Brussel, minder verkeer, minder grauwheid en het stinkt er ook wel minder. Wonderwel zijn er wel een paar prachtige musea, kan je er op veel plaatsen lekker eten en hebben ze er schone winkels. Dat dorpje heet Antwerpen. 't Was een kadooke van een stel vrienden voor meneer: een overnachting in  een heerlijke B&B : geweldig gelegen, prachtig huis, fijne ontvangst door gastvrouw Roxanne en een verzorgd ontbijt. Een aanrader, moest u ooit in Antwerpen op vakantie willen gaan. Naast de overnachting kregen we er nog tickets bij voor een fijne voorstelling op  de Zomer van Antwerpen , waar ik inspiratie opdeed voor een lamp die ik ooit eens wil maken: Vanaf nu kiezen wij onze was- en poetsproducten dus op basis van de kleur van de fles....

Diest mag dan wel deel uitmaken van de roemruchte marginale driehoek , de oranjestad doet wel haar best. Morgen bijvoorbeeld is er de Retro Boulevard , en dan gaan we hoegenaamd niet hakken, jumpen, gabberen of tunen. Hoewel, er is een oldtimertreffen. Geen chromed out pussywagons denk ik, maar wel veel ander schoons. Ook mademoiselle zal er zijn, met een kraampje op de jardin des souvenirs. Voor de gelegenheid heb ik mijn bestaande assortiment een extra retro-toets proberen mee te geven, met nog meer polkadots, kriekskes en andere frivoliteiten. Zoals daar zijn: een A-lijnrokje (het model is niet echt fifties, maar het stofje toch een beetje) Een setje schattige handtasjes: Zo. Nu ga ik een stapel t-shirtjes voorzien van een vespa in flockfolie. Tot morgen, tussen 14u en 19u in Diest!

Meneer Fresita en ik verdragen elkaar al vier jaar. En dat kost ons bijzonder weinig moeite. We doen dat zelfs met veel plezier. Maar het mag toch gevierd worden. En dat doen we graag met lekker eten. Het mag een klein beetje chiquer dan anders, dus we trokken naar La Manufacture , om de hoek eigenlijk. Een prachtige zaak is dat. Oorsrponkelijk een drukkerij, en daarna het fabriek van Delvaux (waarmee ik echt niets heb - maar stiekem zou ik het toch wel fijn vinden om van één of andere stinkend rijke groottante zo'n antieke brilliant te erven), en nu dus een restaurant. Ook interessant: het eten is er ook wel lekker. Niet hallucinant, maar wel lekker. En de mensen zijn er héél aardig. Maar misschien zeg ik dat wel omdat het complimentje van de smachtende serveuse over mijn très belles chaussures wel heel erg charmeerde. Can you blame her? 't Zijn zo'n schoontjes ook hè. Niet eens nieuw - al meer dan een jaar heb ik ze. Belgisch design bovendien, van de geweldige ontwe...

Eindelijk is 't ervan gekomen, mijn mooie rok uit de Oxfam-winkel is ingekort! tadaaa lang leve de overlockmachine!

en dat zullen ze doen ook: smoorverliefd ben ik. Op mijn nieuwe botjes. De kenners onder u hadden het vast meteen gezien: 't zijn die van de Weekend Knack . Met een gigantische korting, in een heel mooi pakske aangekomen, met een klein flesje roze bubbels erbij en al. Zonder verzendkosten of niets. Heerlijk toch. Jammer dat ze te klein waren - ik had het kunnen weten: als het over botten zonder rits gaat, dan geraak ik niet in een 38. Dat is ooit nog gebleken. Na lichte paniek bleek dat ik ze in de winkel mocht gaan omruilen. En de winkel, dat is een aanrader: de Monar in Antwerpen. Dan mogen nu deze versleten vrienden naar het stort. Hoewel. Als ik ze zo zie. Daar was ik ooit ook zo verliefd op, en eigenlijk ben ik wat dat betreft toch wel een beetje een hele trouwe hond. En eigenlijk zijn die helemaal niet zo versleten. Op de foto te zien al helemaal niet. 't Blijven toch ook schoontjes. En comfortabel zelfs. En deed ik ooit al mooie schoenen weg voor ze volledig van...

Onder het motto: als ge 'tetten' in uw titel zet zullen er misschien wat meer mensen op je blog terechtkomen ofzo... Maar 't gaat ook echt even over borsten hier. Ik volgde vandaag namelijk mijn laatste workshop bij Kaat Tilley , en het thema was 'vintage'. Een zijsprongetje van deze workshop: Kaat verleent haar medewerking aan een mooi project ten voordele van borstkankerpreventie . In het kader hiervan mochten cursisten een tweedehands-beha naar believen pimpen. Die beha's worden dan later geveild voor het goede doel. bij deze: misschien komen er later nog betere foto's aan - maar geloof mij: 't was geslaagd. Een simpele zwarte beha omgetoverd tot een frivool dingetje met roze pomponnetjes en franjes. Een beetje burlesque vond ik zelf. Gemaakt met iemand in mijn hart die borstkanker van heel dichtbij leerde kennen - en die een zwak heeft voor alles wat roze is. Blij dat ik mijn steentje kon bijdragen, hopelijk wordt er iemand blij van en wie weet ...

En fijn gezelschap niet te vergeten. De ingrediënten voor een mooie dag. Het begon al bij het ontbijt. Ik kreeg vorige week van mijn broers als laat verjaardagscadeau het kookboek van het Meuzeke . Excellent choice. De nood aan een boekenplank in de keuken dringt zich meer en meer op. Ik haalde vorige week al eens alle kookboeken uit onze Expedit-boekenkast - omdat meneer Fresita van plan was deze boekenplank te kopen voor in de keuken: Dat onderste dus: dat is geen boek (ah neen, 't staat er zelfs op) maar een boekenplank. Heel leuk vonden wij - spijtig genoeg kan dat ding maar drie kilo boeken dragen. In kookboekenland is dat dus niets hè. Wij zouden een tiental van die niet-boeken moeten hebben dan denk ik. Dus voorlopig hebben we geen kookboekenplank in de keuken maar een kookboekenberg in de living. Dat begon als een stapeltje, maar stapeltjes zijn niet handig als je het onderste boek nodig hebt. Maar dit dus geheel terzijde - we hadden het over mijn ontbijt. Het brood wa...

En vermoedelijk ook het laatste deel. 'k Heb een nieuw brilleke gekocht. Mijne vorige belandde meer dan eens los in mijn handtas, met de onvermijdelijke krassen tot gevolg. En ik was hem ook al wel een beetje beu. Mijn vorige brillen kocht ik bij Hans Anders . Een keten naar mijn hart, want écht goedkoop - promoties zonder kleine lettertjes. Niet heel veel keuze maar ik vond altijd wel iets naar mijn smaak. Maar nu dus niet. Het viel mij op dat ze bij Hans Anders precies vooral veel rode brillen hebben. En ik zat al aan mijn derde rode Hans Anders-bril. En nu wilde ik wel eens wat anders (moehaha) We gingen dus eens kijken bij de dichtstbijzijnde brillenwinkel . Ik moest een pak dieper in de buidel tasten - voor deze prijs had ik een paar Hans Anderskes kunnen kopen. Maar Meneer Fresita heeft mij het montuur cadeau gedaan. Een laat verjaardagscadeauke. Bovendien is het Belgisch design - en dat moet af en toe gesteund worden. Deze mag dus niet los in de handtas. Die moet ik een ...

Ik ben over 't algemeen geweldig tevreden met mijn leven, maar héél soms maak ik me dan toch ergens een beetje zorgen over of word ik ergens slechtgezind van. Doorgaans verdwijnen mijn zorgen wel na een nachtje slapen. Letterlijk dan: ik word blijkbaar een beetje pissig als ik moe ben, en dan ligt de oplossing voor de hand. Zaterdagavond was ik een piepklein beetje slechtgezind omdat ik ineens vond dat ons appertement te klein is. Dat is natuurlijk allemaal relatief, we zitten dan ook knaldebal in het centrum van Brussel en het is niet eens zo klein. Maar het is wel interessant om te weten dat meneer Fresita nog niet zo lang geleden in zijn eentje met al zijn spullen in dit appartement woonde. Ik woonde op een heel andere plek in een huis waarvan ik toch een kleine twee verdiepingen met mijn spullen had volgestouwd. Intussen staat alles dus hier. En we hebben dat eigenlijk heel goed gedaan. De dingen die we dubbel hadden, daaruit moest gekozen worden, en dat is vrij vlot gegaan. ...

Van eigen makelij: de lentefeest-vlaggetjes voor Esmée. en... eindelijk ook ruitjes- en stipjesbiais bij de Veritas! en ten slotte nog een volstrekt ongepaste glimp van de nieuwe aanwinsten voor mijn onderbroekenschuif: ik ging nochtans alleen maar biais kopen. Maar als ik stipjes zie, dan wil ik kopen. Zeker als het rood met witte stipjes is. Maar de grote groene bollen vond ik ook leuk, en de streepjes ook... behalve de rode met witte stipjes hebben de onderbroeken blijkbaar iets te maken met Flair. Dat staat erop. Maar ik lees de Flair niet genoeg om te weten wat precies. Naast een weekblad nu ook lingerie? Mij best. Trouwens: wie Mademoiselle wil zien en iets wil kopen: nu zondag van 14u tot 18u op een rommelmarktje in Okselaar (ja, ja, grappige naam, we weten het. Ik ben niet echt van daar afkomstig maar van net over de grens maar heb toch net genoeg roots aan de andere kant van die grens liggen om mij toch een beetje een Okselaarse te noemen. Ik ging daar naar ...

Volgende week homesale,  deze week een beetje naaien dus. Dit bijvoorbeeld: Ooh. Een babybadcape. Ik ben er zo verliefd op dat ik bijna een baby zou willen om er in te rollen. Bijna zeg ik wel. En dat is alweer over. Omdat het leven zonder toch ook zo plezant is, en zeker en vast een pak gemakkelijker. Zo. Ik begin aan wat belooft een superavond te worden. Eerst soirèe privée bij de geweldige Brusselse ontwerpster Conni Kaminski , daarna lekker en gezellig eten bij Fin de Siècle (Kartuizerstraat, aanrader van jewelste. Geen website, deze mensen hebben wel wat anders te doen dan websites te maken :-) en een optreden van Band of Horses in den AB als hoogtepunt. Life is good. En euh... iedereen welkom donderdag 3 maart hier bij mij, zie vorige post. En voor wie jaloers is: om uitgenodigd te worden op de soirées privées van Conni Kaminski: ga eens naar haar boetiekje, koop iets, en dan mag je je mailadres achterlaten. U hoort nog van mij hoe het was.

of Billy Fresita Bijoux... volgende week donderdag, 3 maart dus, nodig ik u allen uit op een shopavond hier bij mij thuis, vlakbij de Nieuwe Graanmarkt in Brussel. Ik ben dan ook hard aan 't werk, want met die stock van mij is 't momenteel een beetje droevig gesteld. Hoewel, droevig niet hoor. Vrolijk als altijd, maar 't is een beetje weinig naar m'n zin. Maar ik heb nog een paar vrije dagen in' t verschiet dus het komt wel goed. En er zijn natuurlijk nog altijd mijn vriendinnen de juwelenmaaksters Billy Rose en Amelie , dus 't is sowieso de moeite om eens af te komen. Ik ben trouwens ongeduldig aan 't wachten op een fototoestel dat ik op de kop kon tikken op tinternet . Bovenstaande foto is met de gsm gemaakt. Een pixel of zeven ofzo. Daarom zal ik het er misschien maar bijzeggen: 't is een foto van enkele van mijn spulletjes samen met enkele juweeltjes van Billy Rose en van Amelie. In het geval van de juwelen zijn het doorgaans geen spullen die nu ...